Ludzie
Komitet selekcyjny
Adam Kożuchowski
Adam Kożuchowski jest profesorem w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk. Urodził się w Łodzi w roku 1979; ukończył Uniwersytet Warszawski i Uniwersytet Środkowoeuropejski (wówczas w Budapeszcie); wykładał na Uniwersytecie Warszawskim, Uniwersytecie Waszyngtońskim w Seattle i Uniwersytecie Karola w Pradze. Jest autorem książek: „The Afterlife of Austro-Hungary: the Image of the Habsburg Monarchy in Interwar Europe” (Pittsburgh University Press, 2013) oraz „Unintended Affininities: Nineteenth-Century German & Polish Historians on the Holy Roman Empire & Polish-Lithuanian Commonwealth” Pittsburgh University Press, 2017), wydanej w wersji polskiej jako „„Powinowactwa mimo woli. Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego i Rzeczpospolita Obojga Narodów w niemieckiej i polskiej historiografii XIX wieku” (IH PAN, 2016)
Jadwiga Biskupska
Jadwiga Biskupska jest profesorem nadzwyczajnym historii na am Houston State University w Huntsville w Teksasie i współdyrektorką Grupy Badawczej ds. II Wojny Światowej w Ameryce Północnej (Second World War Research Group, North America, SWWRGNA). W roku akademickim 2025-2026 pełni funkcję profesora wizytującego w dziedzinie historii wojskowości w United States Army War College w Carlisle w Pensylwanii.
Uzyskała doktorat z historii na Uniwersytecie Yale i była stypendystką Centrum Woodrowa Wilsona, Fundacji Fulbrighta, Muzeum Holokaustu Stanów Zjednoczonych oraz Instytutu Yad Vashem. Jej debiutancka książka, „Survivors: Warsaw under Nazi Occupation”, została wydana w 2022 roku przez Cambridge University Press w serii „Studies in the Social and Cultural History of Modern Warfare” i jest laureatką nagrody Heldt Prize przyznawanej przez Association for Women in Slavic Studies (AWSS) w 2022 roku, Choice Award przyznawanej przez American Library Association w 2023 roku oraz wyróżnienia honorowego w konkursie na Międzynarodową Nagrodę Książkową im. Witolda Pileckiego w 2023 roku. Jest również współredaktorką książki „Shots in the Dark: Experimentation, Success, and Failure in the Second World War” wydanej przez Fordham University Press (2025).
Uzyskała doktorat z historii na Uniwersytecie Yale i była stypendystką Centrum Woodrowa Wilsona, Fundacji Fulbrighta, Muzeum Holokaustu Stanów Zjednoczonych oraz Instytutu Yad Vashem. Jej debiutancka książka, „Survivors: Warsaw under Nazi Occupation”, została wydana w 2022 roku przez Cambridge University Press w serii „Studies in the Social and Cultural History of Modern Warfare” i jest laureatką nagrody Heldt Prize przyznawanej przez Association for Women in Slavic Studies (AWSS) w 2022 roku, Choice Award przyznawanej przez American Library Association w 2023 roku oraz wyróżnienia honorowego w konkursie na Międzynarodową Nagrodę Książkową im. Witolda Pileckiego w 2023 roku. Jest również współredaktorką książki „Shots in the Dark: Experimentation, Success, and Failure in the Second World War” wydanej przez Fordham University Press (2025).
Karin Friedrich
Po uzyskaniu doktoratu na Uniwersytecie Georgetown i pracy jako wykładowca w School of Slavonic and East European Studies na Uniwersytecie Londyńskim/UCL, Karin Friedrich dołączyła do Uniwersytetu w Aberdeen w 2005 roku, a w 2013 roku awansowała na stanowisko profesora.
Jest autorką licznych publikacji na temat historii społecznej, politycznej, kulturalnej i intelektualnej Europy Środkowej (zwłaszcza Brandenburgii-Prus, Polski-Litwy i Świętego Cesarstwa Rzymskiego) od XVI do XVIII wieku, a także historii pogranicza Europy Środkowo-Wschodniej.
Jest dyrektorką Centre for Early Modern Studies w Aberdeen, członkinią Council of the Royal Historical Society. W latach 2020-2023 była przewodniczącą German History Society UK; wchodziła też w skład rady Niemieckiego Instytutu Historycznego w Warszawie oraz Leibniz Institute for the History and Culture of Eastern Europe (GWZO) w Lipsku. Jest członkiem redakcji „Jahrbücher für Geschichte Osteuropas”, komitetu redakcyjnego „Kwartalnika Historycznego” i „Zapisków Historycznych”, a także członkiem rady European History Series wydawnictwa Cambridge University Press. Obecnie kończy pracę nad monografią o Bogusławie Radziwiłle.
Jest autorką licznych publikacji na temat historii społecznej, politycznej, kulturalnej i intelektualnej Europy Środkowej (zwłaszcza Brandenburgii-Prus, Polski-Litwy i Świętego Cesarstwa Rzymskiego) od XVI do XVIII wieku, a także historii pogranicza Europy Środkowo-Wschodniej.
Jest dyrektorką Centre for Early Modern Studies w Aberdeen, członkinią Council of the Royal Historical Society. W latach 2020-2023 była przewodniczącą German History Society UK; wchodziła też w skład rady Niemieckiego Instytutu Historycznego w Warszawie oraz Leibniz Institute for the History and Culture of Eastern Europe (GWZO) w Lipsku. Jest członkiem redakcji „Jahrbücher für Geschichte Osteuropas”, komitetu redakcyjnego „Kwartalnika Historycznego” i „Zapisków Historycznych”, a także członkiem rady European History Series wydawnictwa Cambridge University Press. Obecnie kończy pracę nad monografią o Bogusławie Radziwiłle.
Marcin Napiórkowski
Marcin Napiórkowski jest wykładowcą w Instytucie Kultury Polskiej UW i dyrektorem Muzeum Historii Polski. Ukończył kulturoznawstwo i socjologię na Uniwersytecie Warszawskim, doktoryzował się z filozofii w IFIS PAN). Staż podoktorski odbył na wydziale socjologii University of Virginia (USA) pod opieką Jefreya K. Olicka – jednego z najważniejszych współczesnych badaczy pamięci zbiorowej.
W swojej pracy badawczej zajmuje się m.in. historią pamięci o Powstaniu Warszawskim, analizą przemian we współczesnej polskiej kulturze pamięci oraz zagadnieniem depolaryzacji i budowania mostów ponad politycznymi podziałami.
Od 18 lat wykłada na Uniwersytecie Warszawskim, prowadząc m.in. popularny kurs polskiej historii i kultury dla obcokrajowców „Poland 101: Beginner’s Guide to Polish Culture, History, and Society”. Gościnnie wykładał także m.in. na Uniwersytecie Jagiellońskim i paryskiej École des hautes études en sciences sociales. Kierował krajowymi międzynarodowymi projektami badawczymi dotyczącymi pamięci, wyobraźni zbiorowej oraz narracji. Jest autorem szeroko dyskutowanych i nagradzanych książek, m.in. „Powstanie umarłych. Historia pamięci 1944-2014” (Krytyka Polityczna, Warszawa, 2016) oraz „Naprawić przyszłość” (Wydawnictwo Literackie, Kraków, 2022), a także współautorem i redaktorem leksykonu terminów pamięci zbiorowej „Modi Memorandi. Leksykon kultury pamięci” (Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa, 2014). Napisał też ponad 140 artykułów publikowanych m.in. w „Tygodniku Powszechnym”, „Więzi”, „Znaku”, „Gazecie Wyborczej” czy „Rzeczpospolitej”.
Doświadczenie w pracy z instytucjami kultury, edukatorami oraz młodzieżą zdobywał współpracując m.in. z Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN oraz innymi podmiotami, w tym Fundacją Liderów, Fundacją Dajemy Dzieciom Siłę, Otwartym Uniwersytetem im. Karola Modzelewskiego, Uniwersytetem Dzieci, Dolnośląskim Ośrodkiem Doskonalenia Nauczycieli oraz Centrum Edukacji Obywatelskiej.
W swojej pracy badawczej zajmuje się m.in. historią pamięci o Powstaniu Warszawskim, analizą przemian we współczesnej polskiej kulturze pamięci oraz zagadnieniem depolaryzacji i budowania mostów ponad politycznymi podziałami.
Od 18 lat wykłada na Uniwersytecie Warszawskim, prowadząc m.in. popularny kurs polskiej historii i kultury dla obcokrajowców „Poland 101: Beginner’s Guide to Polish Culture, History, and Society”. Gościnnie wykładał także m.in. na Uniwersytecie Jagiellońskim i paryskiej École des hautes études en sciences sociales. Kierował krajowymi międzynarodowymi projektami badawczymi dotyczącymi pamięci, wyobraźni zbiorowej oraz narracji. Jest autorem szeroko dyskutowanych i nagradzanych książek, m.in. „Powstanie umarłych. Historia pamięci 1944-2014” (Krytyka Polityczna, Warszawa, 2016) oraz „Naprawić przyszłość” (Wydawnictwo Literackie, Kraków, 2022), a także współautorem i redaktorem leksykonu terminów pamięci zbiorowej „Modi Memorandi. Leksykon kultury pamięci” (Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa, 2014). Napisał też ponad 140 artykułów publikowanych m.in. w „Tygodniku Powszechnym”, „Więzi”, „Znaku”, „Gazecie Wyborczej” czy „Rzeczpospolitej”.
Doświadczenie w pracy z instytucjami kultury, edukatorami oraz młodzieżą zdobywał współpracując m.in. z Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN oraz innymi podmiotami, w tym Fundacją Liderów, Fundacją Dajemy Dzieciom Siłę, Otwartym Uniwersytetem im. Karola Modzelewskiego, Uniwersytetem Dzieci, Dolnośląskim Ośrodkiem Doskonalenia Nauczycieli oraz Centrum Edukacji Obywatelskiej.
Richard Butterwick-Pawlikowski
Prof. dr hab. Richard Butterwick-Pawlikowski prowadzi program Recovering Forgotten History od strony naukowej. Od 2022 r. jest Głównym Historykiem Muzeum Historii Polski, a od 2013 r. profesorem Uniwersytetu Londyńskiego. Kieruje również Katedrą Cywilizacji Europejskiej w Kolegium Europy w Natolinie. Był kuratorem wystawy „Rzeczpospolita powstańcza. Insurekcja kościuszkowska i jej tradycje” w Muzeum Historii Polski w 2025 r.
Badania prof. Butterwicka-Pawlikowskiego sytuują się na styku polityki, kultury, religii i historii idei w osiemnastowiecznej Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wśród ponad stu publikacji naukowych są również tłumaczone na język polski tytuły: „Stanisław August a kultura angielska” (Instytut Badań Literackich, Warszawa, 2000), „Polska rewolucja a Kościół katolicki 1788-1792” (Wydawnictwo Arcana, Kraków, Muzeum Historii Polski, Warszawa, 2012), „Konstytucja 3 Maja. Testament Rzeczypospolitej Obojga Narodów” (Muzeum Historii Polski, Warszawa, 2021) oraz „Światło i płomień. Odrodzenie i zniszczenie Rzeczypospolitej (1733-1795)” (Wydawnictwo Literackie, Kraków, 2022)
Ta ostatnia pozycja uzyskała nagrodę im. Karola Modzelewskiego, przyznaną przez Polskie Towarzystwo Historyczne za najlepszą historyczną książkę roku. Anglojęzyczna edycja (wydana przez Yale University Press w 2020 r.) zdobyła nagrodę Polskiego Towarzystwa Historycznego Pro historia Polonorum za najlepszą zagraniczną książkę o historii Polski wydaną w latach 2017-2021 oraz nagrodę im. Oskara Haleckiego, przyznaną przez Polski Instytut Naukowy w Ameryce za najlepszą zagraniczną książkę roku o historii Polski (ex aequo). Najnowszą jego książką jest „Lithuania: A History” (Oxford University Press, London, New York, 2025).
Badania prof. Butterwicka-Pawlikowskiego sytuują się na styku polityki, kultury, religii i historii idei w osiemnastowiecznej Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wśród ponad stu publikacji naukowych są również tłumaczone na język polski tytuły: „Stanisław August a kultura angielska” (Instytut Badań Literackich, Warszawa, 2000), „Polska rewolucja a Kościół katolicki 1788-1792” (Wydawnictwo Arcana, Kraków, Muzeum Historii Polski, Warszawa, 2012), „Konstytucja 3 Maja. Testament Rzeczypospolitej Obojga Narodów” (Muzeum Historii Polski, Warszawa, 2021) oraz „Światło i płomień. Odrodzenie i zniszczenie Rzeczypospolitej (1733-1795)” (Wydawnictwo Literackie, Kraków, 2022)
Ta ostatnia pozycja uzyskała nagrodę im. Karola Modzelewskiego, przyznaną przez Polskie Towarzystwo Historyczne za najlepszą historyczną książkę roku. Anglojęzyczna edycja (wydana przez Yale University Press w 2020 r.) zdobyła nagrodę Polskiego Towarzystwa Historycznego Pro historia Polonorum za najlepszą zagraniczną książkę o historii Polski wydaną w latach 2017-2021 oraz nagrodę im. Oskara Haleckiego, przyznaną przez Polski Instytut Naukowy w Ameryce za najlepszą zagraniczną książkę roku o historii Polski (ex aequo). Najnowszą jego książką jest „Lithuania: A History” (Oxford University Press, London, New York, 2025).
Organizatorzy
Kalina Słaboszowska
Kalina Słaboszowska odbywała studia magisterskie z historii na Uniwersytecie w Bolonii oraz na Uniwersytecie Warszawskim. Jest doktorantką Wydziału Historii Uniwersytetu Warszawskiego. Na UW kierowała również grantem NCN Preludium poświęconym emocjom i ich okazywaniu w twórczości Jana Długosza.
Odbywała staże naukowe na Uniwersytecie Juliusza i Maksymiliana w Würzburgu, Uniwersytecie w Utrechcie oraz na Uniwersytecie Harvarda. Od 2022 r. jest zaangażowana w współorganizację konferencji Recovering Forgotten History.
Odbywała staże naukowe na Uniwersytecie Juliusza i Maksymiliana w Würzburgu, Uniwersytecie w Utrechcie oraz na Uniwersytecie Harvarda. Od 2022 r. jest zaangażowana w współorganizację konferencji Recovering Forgotten History.
Wojciech Stanisławski
Wojciech Stanisławski jest historykiem i publicystą. Doktoryzował się z historii w Instytucie Historii UW, był na stypendium doktoranckim na University of Notre Dame. Był analitykiem Ośrodka Studiów Wschodnich, gdzie zajmował się sytuacją na Bałkanach Zachodnich, a następnie redaktorem weekendowego wydania „Plus Minus” w dzienniku „Rzeczpospolita”. W roku 2017 dołączył do zespołu kuratorów Muzeum Historii Polski.
W swojej pracy badawczej zajmuje się m.in. historią rosyjskiej emigracji politycznej w XX wieku oraz historią kultury polskiej. Publikował m.in. na łamach „Aspen Review”, „Herito”, „Rzeczpospolitej”, „Literatury na świecie”, „Twórczości” i „Znaku”. Obecnie stale współpracuje z portalem „Teologia Polityczna” (gdzie zajmuje się działem krytyki literackiej) oraz „Dziennikiem Gazeta Prawna”.
W swojej pracy badawczej zajmuje się m.in. historią rosyjskiej emigracji politycznej w XX wieku oraz historią kultury polskiej. Publikował m.in. na łamach „Aspen Review”, „Herito”, „Rzeczpospolitej”, „Literatury na świecie”, „Twórczości” i „Znaku”. Obecnie stale współpracuje z portalem „Teologia Polityczna” (gdzie zajmuje się działem krytyki literackiej) oraz „Dziennikiem Gazeta Prawna”.