Zmarła Katarzyna Kobro

Należała do wielu ugrupowań artystycznych związanych z awangardą, m.in. do Związku Zawodowego Artystów Malarzy miasta Moskwy, Grupy Artystów Awangardowych „Blok”, ugrupowania „Praesens”. W 1929 r. wraz z mężem i Henrykiem Stażewskim założyła grupę „a.r.”, która zajmowała się m.in. tworzeniem Międzynarodowej Kolekcji Sztuki Nowoczesnej, dziś – w Muzeum Sztuki w Łodzi. Kolekcja została otwarta w 1931 r. W tym samym roku Kobro przeniosła się do Łodzi, gdzie z niewielkimi przerwami pozostała aż do śmierci w roku 1951. Na jej twórczość decydujący wpływ miały kontakty z przedstawicielami awangardy rosyjskiej – Kazimierzem Malewiczem, Władimirem Tatlinem i Aleksandrem Rodczenką. Podążając za postulatami konstruktywizmu i suprematyzmu, tworzyła rzeźby przestrzenne, których nadrzędnym celem miało być odejście od bryły i kształtowanie materii rzeźbiarskiej pod wpływem przestrzeni, która ją otacza. Większość jej prac została zniszczona w czasie wojny, część zachowała się jedynie na fotografiach. Do najważniejszych należy zaliczyć „Kompozycję przestrzenną” z 1924 i 1933 r. oraz gipsowe „Akty” powstałe w latach dwudziestych.

Kobro malowała także obrazy. Jej cztery kompozycje malarskie zatytułowane „Pejzaż morski” zostały wystawione pod koniec 1936 r. na ostatniej wystawie przed śmiercią artystki.


Ilustracja: Rzeźba Katarzyny Kobro, „Kompozycja przestrzenna nr 6” z 1931 r., Muzeum Sztuki w Łodzi, CC-BY-NC