Zmarł Władysław Herman

Kronikarze nie szczędzili krytycznych słów pod jego adresem. Ciąży na nim m.in. piętno uzurpatora, spiskującego przeciw starszemu bratu Bolesławowi Śmiałemu. Historycy do dziś się zastanawiają, czy te opinie są sprawiedliwe. Kontrowersyjną a jest rola palatyna Sieciecha w państwie Władysława Hermana. Sprawował on właściwie faktyczną władzę; przez niego doszło do wielu konfliktów w kraju. Władysław Herman zgodził się w końcu na banicję Sieciecha, ale dopiero rok przed swoją śmiercią.

Wielu badaczy zarzuca polskiemu księciu bierność na arenie międzynarodowej i uległość wobec Cesarstwa oraz Czech, czego najdobitniejszym wyrazem była rezygnacja ze starań o koronę. Konflikty rodzinne doprowadziły do podziału kraju między Władysława i jego dwóch synów: Zbigniewa i Bolesława. Podział przetrwał do śmierci Władysława, który dożywotnio objął władzę na Mazowszu.

Ogólny bilans rządów Władysława Hermana nie wypadł najlepiej. Być może brakowało mu temperamentu, stanowczości, sprytu i siły – cech, którymi musiał odznaczać się każdy średniowieczny władca. Choroba nóg, o której pisał Gall Anonim, nie ułatwiła mu zadania.

Władysław Herman zmarł w wieku ok. 60 lat, pozostawiając nierozstrzygniętą sprawę następstwa tronu. W takiej sytuacji kraj ponownie stanął w obliczu bratobójczych walk. Synowie pochowali ojca w katedrze płockiej – w mieście, z którym od zawsze był związany. Ale po śmierci jego ciało zostało wywleczone z krypty i sprofanowane w 1125 r., kiedy Pomorzanie zdobyli Płock.

Do dziś pozostaje w życiorysie Władysława Hermana wiele niejasnych epizodów, interpretowanych najczęściej w sposób dla niego niekorzystny.



Ilustracja: Portret Władysława Hermana, drzeworyt Aleksandera Lessera z 1860 r., Wikimedia commons, domena publiczna