czas czytania:
Zmarł Thietmar
z Merseburga
Jeden z najwybitniejszych przedstawicieli elity intelektualnej i politycznej Cesarstwa przełomu tysiącleci pochodził z rodziny grafów von Walbeck. Urodzony w 975 r., znakomite wykształcenie zdobył w kościele św. Serwacego w Kwedlinburgu oraz szkole katedralnej w Magdeburgu. Swoją karierę Thietmar zwieńczył objęciem biskupstwa merseburskiego w 1009 r.
Był zdecydowanym przeciwnikiem uniwersalistycznych idei Ottona III – opowiadał się za chrystianizacją Słowian kontrolowaną przez Kościół niemiecki. Niechęć Thietmara do Słowian wyraźnie została uwypuklona w najważniejszym jego „Kronice”, którą zaczął pisać kilka lat po otrzymaniu godności biskupiej.
Kronika Thietmara, która nie ukrywa krytycznego nastawienia autora do państwa Piastów, jest zarazem nieocenionym źródłem do badań nad początkami państwa polskiego, zwłaszcza że część opisanych wydarzeń działa się za życia kronikarza. Thietmar szczegółowo opisuje m.in. wizytę Ottona III w Gnieźnie oraz jego bliskie kontakty z Bolesławem Chrobrym (które mocno krytykuje), a także wojny, które polski władca toczył z następcą Ottona, Henrykiem II. Mimo że „Kronika” nie jest w całości poświęcona relacjom między Cesarstwem a władcami piastowskimi, jest ona jednym z najcenniejszych źródeł traktujących o początkach Polski.
Ilustracja: Jedna ze stron „Kroniki” Thietmara, Monumenta Germaniae Historica, CC-BY-NC
Kronika Thietmara, która nie ukrywa krytycznego nastawienia autora do państwa Piastów, jest zarazem nieocenionym źródłem do badań nad początkami państwa polskiego, zwłaszcza że część opisanych wydarzeń działa się za życia kronikarza. Thietmar szczegółowo opisuje m.in. wizytę Ottona III w Gnieźnie oraz jego bliskie kontakty z Bolesławem Chrobrym (które mocno krytykuje), a także wojny, które polski władca toczył z następcą Ottona, Henrykiem II. Mimo że „Kronika” nie jest w całości poświęcona relacjom między Cesarstwem a władcami piastowskimi, jest ona jednym z najcenniejszych źródeł traktujących o początkach Polski.
ŁK
Ilustracja: Jedna ze stron „Kroniki” Thietmara, Monumenta Germaniae Historica, CC-BY-NC