czas czytania:
Zmarł św. Szymon
z Lipnicy
Święty Szymon urodził się w Lipnicy Murowanej około 1440 r. w rodzinie piekarza Grzegorza i jego żony Anny. Mimo problemów finansowych udało mu się zapisać na studia w Akademii Krakowskiej i w 1457 r. uzyskać tytuł bakałarza na wydziale sztuk wyzwolonych. W tym samym roku, prawdopodobnie pod wpływem płomiennych krakowskich kazań św. Jana Kapistrana, wstąpił do zakonu bernardynów (franciszkanów obserwantów). Rok później złożył śluby zakonne, a po kolejnych dwóch latach otrzymał święcenia kapłańskie.
Szybko zasłynął jako znakomity kaznodzieja w krakowskim kościele bernardynów na Stradomiu, u stóp Wawelu. W 1463 r. został mianowany kaznodzieją zakonnym i katedralnym wraz z tytułem praedicator ferventissimus. W 1472 r. w Aquili brał udział w uroczystym przeniesieniu relikwii św. Bernarda ze Sienny do nowo wybudowanej katedry. Pięć lat później uczestniczył w posiedzeniu kapituły generalnej franciszkanów w Pawii, odwiedzając przy okazji Rzym i nawiedzając miejsca święte. Mniej więcej w tym samym czasie udał się również na pielgrzymkę do Ziemi Świętej. W 1482 r., w czasie epidemii cholery w Krakowie, Szymon zajmował się opieką nad chorymi. W końcu sam zachorował i po sześciu dniach 18 lipca 1482 r. zmarł w opinii świętości.
Od tamtej pory wielu wiernych zaczęło przypisywać jego wstawiennictwu rozmaite cuda, a jego grób stał się celem pielgrzymek. Proces beatyfikacyjny zakończono w 1685 r. i 24 lutego papież Innocenty XI ogłosił go błogosławionym. O kanonizacje starano się od drugiej połowy XVIII w. Po wielokrotnych przerwach proces wznowiono ostatecznie w 1948 r. i zakończono dopiero w 2005 r., po ogłoszeniu przez Benedykta XVI dekretu o uznaniu cudownego uzdrowienia z 1943 r. Rok później papież wydał dekret o heroiczności cnót św. Szymona. W końcu 3 czerwca 2007 r. został on wyniesiony na ołtarze jako święty Kościoła rzymskokatolickiego.
Ilustracja: Faelix Saeculum Cracoviae: obraz przedstawiający pięciu świętych mężów żyjących w Krakowie w XV wieku (od lewej): Michał Giedroyć (z krucyfiksem i kulą symbolizującą jego kalectwo; stąpa po diable, symbolu pokusy); Jan Kancjusz (z księgą, trzyma wieniec laurowy i róże; stąpa po symbolach bogactwa); Stanisław Kazimierczyk (z lilią, księgą i wieńcem laurowym; stąpa po symbolach przyjemności); Szymon z Lipnicy (spogląda z uwielbieniem w niebo; stąpa po nagiej postaci z głową w szklanej misie, symbolu ciągłych zmian); Świętosław Milczący (z palcem na ustach i książką; stąpa po postaci symbolizującej fałszywą pobożność i obłudę), Łukasz Porębski „Życie i cuda dwunastu polskich świętych i błogosławionych, s. 58, między 1626 a 1628 r., Wikimedia commons, domena publiczna
Od tamtej pory wielu wiernych zaczęło przypisywać jego wstawiennictwu rozmaite cuda, a jego grób stał się celem pielgrzymek. Proces beatyfikacyjny zakończono w 1685 r. i 24 lutego papież Innocenty XI ogłosił go błogosławionym. O kanonizacje starano się od drugiej połowy XVIII w. Po wielokrotnych przerwach proces wznowiono ostatecznie w 1948 r. i zakończono dopiero w 2005 r., po ogłoszeniu przez Benedykta XVI dekretu o uznaniu cudownego uzdrowienia z 1943 r. Rok później papież wydał dekret o heroiczności cnót św. Szymona. W końcu 3 czerwca 2007 r. został on wyniesiony na ołtarze jako święty Kościoła rzymskokatolickiego.
M.G.-K.
Ilustracja: Faelix Saeculum Cracoviae: obraz przedstawiający pięciu świętych mężów żyjących w Krakowie w XV wieku (od lewej): Michał Giedroyć (z krucyfiksem i kulą symbolizującą jego kalectwo; stąpa po diable, symbolu pokusy); Jan Kancjusz (z księgą, trzyma wieniec laurowy i róże; stąpa po symbolach bogactwa); Stanisław Kazimierczyk (z lilią, księgą i wieńcem laurowym; stąpa po symbolach przyjemności); Szymon z Lipnicy (spogląda z uwielbieniem w niebo; stąpa po nagiej postaci z głową w szklanej misie, symbolu ciągłych zmian); Świętosław Milczący (z palcem na ustach i książką; stąpa po postaci symbolizującej fałszywą pobożność i obłudę), Łukasz Porębski „Życie i cuda dwunastu polskich świętych i błogosławionych, s. 58, między 1626 a 1628 r., Wikimedia commons, domena publiczna