czas czytania:
Zmarł ks. Jakub Wujek
Jakub Wujek przyszedł na świat w Wągrowcu w 1541 r. Początkowo kształcił się w szkole cysterskiej w rodzinnym mieście, następnie przeniósł się na Śląsk. W 1558 r. przybył do Krakowa, gdzie rok później uzyskał tytuł magistra filozofii.
Został nauczycielem w szkole biskupa krakowskiego Jakuba Uchańskiego, który po wyniesieniu na stolicę prymasowską w Gnieźnie wysłał Wujka do Wiednia w charakterze opiekuna swoich bratanków. W 1565 r. młody nauczyciel wstąpił do zakonu jezuitów i wkrótce rozpoczął studia teologiczne w Kolegium Rzymskim. Po uzyskaniu doktoratu powrócił do kraju i zamieszkał w Pułtusku, gdzie został wykładowcą w kolegium jezuickim. Otrzymał święcenia kapłańskie w 1568 r. Kilka lat później zorganizował w Poznaniu kolegium jezuickie, a w latach 1578–1580 był rektorem Akademii Wileńskiej.
W 1584 r., w uznaniu jego nieprzeciętnych uzdolnień językowych, zwierzchnictwo zakonne zleciło mu przekład Pisma Świętego na język polski. Podstawą dla tego przekładu była „Wulgata”, czyli łacińska wersja w tłumaczeniu św. Hieronima. W 1593 r. ukazała się polska edycja Nowego Testamentu, dwa lata później cała Biblia. Ponieważ jednak Wujek tłumaczył „Wulgatę sykstyńską” (z 1590 r.), a nie obowiązującą wówczas „Wulgatę klementyńską” (z 1592 r.), minęło jeszcze kilka lat, zanim specjalna jezuicka komisja rewizyjna dopuściła do oficjalnego wydania Biblii w polskiej wersji językowej.
Ksiądz Jakub Wujek zmarł 27 lipca 1597 r. w Krakowie, nie doczekawszy ostatecznego werdyktu komisji. Jego ciało spoczęło w podziemiach jezuickiego kościoła św. Barbary, na którego północnej ścianie zewnętrznej znajduje się obecnie pamiątkowa tablica ku jego czci.
Ilustracja: Strona tytułowa Nowego Testamentu w tłumaczeniu Jakuba Wujka, Wikimedia commons, domena publiczna
W 1584 r., w uznaniu jego nieprzeciętnych uzdolnień językowych, zwierzchnictwo zakonne zleciło mu przekład Pisma Świętego na język polski. Podstawą dla tego przekładu była „Wulgata”, czyli łacińska wersja w tłumaczeniu św. Hieronima. W 1593 r. ukazała się polska edycja Nowego Testamentu, dwa lata później cała Biblia. Ponieważ jednak Wujek tłumaczył „Wulgatę sykstyńską” (z 1590 r.), a nie obowiązującą wówczas „Wulgatę klementyńską” (z 1592 r.), minęło jeszcze kilka lat, zanim specjalna jezuicka komisja rewizyjna dopuściła do oficjalnego wydania Biblii w polskiej wersji językowej.
Ksiądz Jakub Wujek zmarł 27 lipca 1597 r. w Krakowie, nie doczekawszy ostatecznego werdyktu komisji. Jego ciało spoczęło w podziemiach jezuickiego kościoła św. Barbary, na którego północnej ścianie zewnętrznej znajduje się obecnie pamiątkowa tablica ku jego czci.
M.G.-K.
Ilustracja: Strona tytułowa Nowego Testamentu w tłumaczeniu Jakuba Wujka, Wikimedia commons, domena publiczna