Zmarł Konstanty Ostrogski – hetman wielki litewski

Nazwa rodu wywodziła się od miejscowości Ostróg na Wołyniu. Ostrogscy wyznawali prawosławie aż do początków XVII w., gdy na fali kontrreformacji zmienili wyznanie na katolicyzm. Konstanty Iwanowicz Ostrogski już za czasów króla Jana Olbrachta walczył z Tatarami, a później z uczestniczył w wojnach z Moskwą. W nagrodę za rozbicie w bitwie pod Oczakowem czambułu tatarskiego dowodzonego przez Mehmeda I Gireja otrzymał jako pierwszy tytuł wielkiego hetmana litewskiego. W roku 1500, w czasie wojny litewsko-moskiewskiej (1500–1503), po przegranej bitwie nad Wiedroszą dostał się do niewoli, w której pozostawał trzy lata. Idąc na udawaną współpracę z Rosjanami, dostał swobodę poruszania się, którą wykorzystał do ucieczki. Król Zygmunt Stary przywrócił go na stanowisko hetmańskie. Wspomagany przez Mikołaja Firleja kontynuował wojnę z Moskwą. W 1512 r. wraz z hetmanem wielkim koronnym, Mikołajem Kamienieckim, pokonał Tatarów w bitwie pod Wiśniowcem. W 1512 r. wybuchła wojna litewsko-moskiewska. Konstanty Ostrogski dowodził w tej wojnie połączonymi siłami polsko-litewskimi w sile 35 tys. żołnierzy. Podkomendnymi hetmana byli Jerzy Radziwiłł, przyszły hetman polny i wielki litewski, oraz Janusz Świerczowski i Witold Sampoliński, dowodzący oddziałami koronnymi. W kampanii uczestniczył także przyszły hetman polny koronny Jan Amor Tarnowski. Kulminacją kampanii była bitwa pod Orszą, w której Ostrogski odniósł druzgocące zwycięstwo nad Rosjanami.

Konstanty Ostrogski zmarł 10 sierpnia 1530 r.. Jest pochowany w Ławrze Peczerskiej w Kijowie.

Ilustracja: Ławra Peczerska w Kijowie, miejsce wiecznego spoczynku Konstantego Ostrogskiego, Wikimedia commons, CC BY-SA