Zmarł
Jan Szczepkowski

Urodzony w 1878 r. Jan Szczepkowski był przedstawicielem nurtu art déco w polskiej rzeźbie. Naukę rozpoczął w 1892 r. w Szkole Przemysłu Drzewnego w Zakopanem. W latach 1896–1900 studiował w krakowskiej ASP, gdzie uczył się pod kierunkiem Alfreda Dauna, Konstantego Laszczki i Jacka Malczewskiego. W 1904 r. wyjechał na stypendium do Paryża. Tam zetknął się z twórczością Auguste’a Rodina i Emile’a-Antoine’a Bourdelle’a.

Był członkiem Towarzystwa Polska Sztuka Stosowana, Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” i ugrupowania plastycznego „Rytm”, nawiązującego do tradycji sztuki ludowej. Na manierę rzeźbiarską Szczepkowskiego wpłynęło zainteresowanie folklorem i sztuką ludową, głównie z Podhala. Pod względem stylistycznym jego prace wykazują tendencję do geometryzacji. W pierwszym okresie twórczości tworzył rzeźby nawiązujące tematycznie do Młodej Polski, np. przedstawienia prac rolniczych na fasadzie Domu Towarzystwa Rolniczego w Krakowie. Od połowy lat dwudziestych skupiał się na rzeźbie architektonicznej – powstały wtedy płaskorzeźby dekorujące fasadę Banku Gospodarki Krajowej w Warszawie i elewacje budynku sejmu (1927–1928), a także niezachowany do dziś fryz Teatru Ateneum z 1929 r.

Styl Szczepkowskiego cieszył się uznaniem także za granicą. Wystawiona przez artystę na Międzynarodowej Wystawie Sztuki Dekoracyjnej w Paryżu w 1925 r. Kapliczka Bożego Narodzenia została nagrodzona Grand Prix. Sam Szczepkowski został wówczas wyróżniony przed rząd francuski Legią Honorową.

Artysta zmarł w 1964 r. w Milanówku. Od 1978 r. istnieje tam muzeum jego imienia.

Ilustracja: Płaskorzeźba „Sport/Przysposobienie obronne” Jana Szczepkowskiego w gmachu Sejmu RP, Wikimedia Commons, domena publiczna

Newsletter