czas czytania:
Złoty medal polskich piłkarzy na olimpiadzie
w Monachium
Letnie igrzyska olimpijskie w Monachium w 1972 r. należą do największych sukcesów w dziejach polskiego sportu. Zdobyliśmy łącznie 21 medali, z czego aż 7 złotych. Udało się nam to tylko cztery razy (oprócz Monachium, jeszcze w Tokio, Montrealu i Atlancie). Jeden ze złotych medali przypadł polskiej drużynie piłkarskiej, której trenerem był wówczas Kazimierz Górski. Po pokonaniu ZSRR i Maroka Polacy rozegrali mecz finałowy z Węgrami – wygrali 2:1. Po dziś dzień wielu uważa to olimpijskie wyróżnienie za jedno z największych polskich osiągnięć piłkarskich.
Kazimierz Klaudiusz Górski urodził się 2 marca 1921 r. we Lwowie. Karierę piłkarską zaczął już w latach trzydziestych w rodzinnym mieście – grał przeważnie na pozycji napastnika. W 1948 r. brał nawet udział w meczu międzynarodowym (Polska–Dania). Trenerem został po ukończeniu specjalnego kursu w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Krakowie. Pełnił tę funkcję m.in. w Legii Warszawa (1960–1962, 1981–1982). W 1956 r. został szkoleniowcem polskiej reprezentacji juniorów, w 1966 r. – piłkarzy w wieku do lat 23, aż w końcu w 1970 r. powołano go na trenera reprezentacji narodowej. Do 1976 r. prowadził ją w 73 meczach, z których 43 zakończyło się zwycięstwami. Oprócz wspomnianego sukcesu w Monachium, Górski przyczynił się również do zajęcia III miejsca na Mistrzostwach Świata w RFN w 1974 r. oraz do zdobycia srebrnego medalu w czasie igrzysk w Montrealu w 1976 r. Po rezygnacji z funkcji trenera reprezentacji wyjechał do Grecji, gdzie trenował m.in. drużyny Panathinaikos Ateny i Olympiakos Pireus, z którymi zdobył mistrzostwo kraju. W 1986 r. powrócił do Polski. Działał we władzach PZPN (był wiceprezesem, a w latach 1991–1995 prezesem).
Zmarł 23 maja 2006 r. w Warszawie, a jego ciało zostało złożone na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. W uznaniu zasług trzykrotnie odznaczono go Orderem Odrodzenia Polski (kolejno III, II i I klasy – ostatni raz pośmiertnie). Ponadto przyznano mu wiele innych nagród, jak Złoty Medal Zasługi dla FIFA czy doktorat honoris causa gdańskiej Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu.
Ilustracja: Mural na domu Kazimierza Górkiego przy ul Madalińskiego w Warszawie (fot. Łukasz Lissowski, 28 listopada 2021 r.), Wikimedia commons, domena publiczna
Zmarł 23 maja 2006 r. w Warszawie, a jego ciało zostało złożone na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. W uznaniu zasług trzykrotnie odznaczono go Orderem Odrodzenia Polski (kolejno III, II i I klasy – ostatni raz pośmiertnie). Ponadto przyznano mu wiele innych nagród, jak Złoty Medal Zasługi dla FIFA czy doktorat honoris causa gdańskiej Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu.
M.G.-K.
Ilustracja: Mural na domu Kazimierza Górkiego przy ul Madalińskiego w Warszawie (fot. Łukasz Lissowski, 28 listopada 2021 r.), Wikimedia commons, domena publiczna