czas czytania:
Zatwierdzenie Jadwigi jako przyszłej królowej Polski na zjeździe
w Sieradzu
Wobec braku męskich potomków król Polski Ludwik Węgierski już przed śmiercią zagwarantował jednej ze swoich córek prawo do objęcia tronu. Początkowo myślano o starszej z nich, Marii. Jednak wyszła ona za Zygmunta Luksemburskiego, wraz z którym objęła rządy na Węgrzech. Polska szlachta wolała pannę od mężatki, zwłaszcza że nie pałała zbyt wielką sympatią do jej męża. Tymczasem jeszcze kiedy Jadwiga przebywała z matką w Budzie, Siemowit IV, książę mazowiecki i pretendent do tronu, zaplanował porwanie królewny i ślub z nią. Dzięki temu jako jej mąż miał zostać królem Polski.
Ten plan udaremnili krakowiacy – nie wpuścili Siemowita do swego miasta. Do dramatycznych wydarzeń doszło w 1385 r., gdy do Jadwigi, przebywającej na Wawelu, przybył jej narzeczony, Wilhelm Habsburg. Zostali sobie przyrzeczeni już siedem lat wcześniej. Jednak strażnicy, z polecenia panów polskich i litewskich, nie dopuścili do ich spotkania, siłą powstrzymując Jadwigę, która chciała wyważyć bramę toporem. Jadwiga znalazła ostatecznie męża w Jagielle, starszym od niej o dwadzieścia lat, świeżo ochrzczonym, z pogańskiej jeszcze wówczas Litwy. Zgodziła się na to dla Polski i chrześcijaństwa. Została uznana za świętą.
Ilustracja: XIX-wieczna litografia Michała Stachowicza „Królowa Jadwiga odbiera zamki na Rusi”, Polona, CC-BY-NC
KM
Ilustracja: XIX-wieczna litografia Michała Stachowicza „Królowa Jadwiga odbiera zamki na Rusi”, Polona, CC-BY-NC