czas czytania:
Władysław Gomułka
I sekretarzem KC PZPR
Wydarzenia poznańskiego Czerwca 1956 wymogły na władzy ludowej przeprowadzenie wielu reform, które skutkowały w pewnym stopniu ograniczoną demokratyzacją państwa. Obradujące od 19 października VIII Plenum Komitetu Centralnego PZPR odsunęło od władzy ówczesnego I sekretarza KC PZPR Edwarda Ochaba, którego stanowisko przejął Władysław Gomułka wyłączony wcześniej z życia politycznego i więziony przez władze stalinowskie. Dojście do władzy Gomułki i jego ekipy zostało przyjęte z entuzjazmem – nowy I sekretarz zdecydowanie odciął się od stalinizmu i zapowiedział liczne reformy.
Październik 1956 r. zwykło określać się mianem „odwilży gomułkowskiej”. Dzięki nowym władzom partyjnym doszło do zmian związanych głównie z destalinizacją i próbami ograniczenia wpływów radzieckich. Jeszcze w październiku zwolniono internowanego kardynała Stefana Wyszyńskiego, wkrótce zaś zelżał ucisk Kościoła Katolickiego. Prócz prymasa na podstawie amnestii odzyskało wolność kilkadziesiąt tysięcy więźniów, rozpoczęto również procesy przeciw niektórym działaczom stalinowskiego aparatu represji. Dzięki październikowym reformom przywrócono margines swobód w sferze kultury i nauki oraz zmniejszono wpływy radzieckie w wojsku. Stopniowo sam Gomułka wycofał się z części ustępstw październikowych, co zakończyło się wydarzeniami roku 1968.
Ilustracja: Władysław Gomułka przemawia podczas wiecu na placu Defilad, 24 października 1956 r., Wikimedia commons, domena publiczna
ŁK
Ilustracja: Władysław Gomułka przemawia podczas wiecu na placu Defilad, 24 października 1956 r., Wikimedia commons, domena publiczna