Utworzenie Generalnego Gubernatorstwa z siedzibą w Warszawie

Warszawskie Generalne Gubernatorstwo utworzono na mocy decyzji cesarza Wilhelma II. Generalnym gubernatorem został mianowany 4 września 1915 r. generał piechoty Hans von Beseler. Powierzono mu najwyższą władzę wojskową oraz cywilną, podlegał jedynie cesarzowi. W terenie powołano instytucje gubernatorów wojskowych i komendantów miejscowych. W skład Generalnego Gubernatorstwa weszły byłe gubernie: warszawska, kaliska, płocka, łomżyńska, siedlecka, suwalska i część piotrkowskiej. Rządy niemieckie wprowadzono również w Zagłębiu Dąbrowskim, ale bez Dąbrowy Górniczej. Spod władzy gubernatora warszawskiego wyjęto byłą gubernię suwalską i część siedleckiej – tereny te znalazły się pod zarządem naczelnego dowództwa armii wschodniej. Utworzenie Generalnego Gubernatorstwa było wynikiem porozumienia zawartego między dowództwem niemieckim a austro-węgierskim w kwestii podziału ziem Królestwa Polskiego. 25 sierpnia ustanowiono austriackie Generalne Gubernatorstwo, które rozpoczęło działalność 1 września z siedzibą początkowo w Kielcach, a od 1 października w Lublinie.

Władze niemieckie i austro-węgierskie obiecywały po wojnie stworzyć z okupowanych ziem niepodległe państwo. Taką zapowiedź okupanci zawarli w manifeście cesarzy Wilhelma II i Franciszka Józefa I wydanym 5 listopada 1916.



Ilustracja: Warszawa. Niemiecka kawaleria na ulicy w otoczeniu dzieci, 5 sierpnia 1915 r., Muzeum Narodowe w Warszawie, zbiory cyfrowe, domena publiczna