czas czytania:
Urodziny Adama Małysza
Według relacji trenera Jana Szturca, pierwszy skok oddany przez sześcioletniego Adasia był kompletnie nieudany, a przyszły mistrz świata i medalista olimpijski przy lądowaniu miał wypaść z butów.
Początki były więc trudne, jednak Adam Małysz ciężko trenował i czekał na swoją szansę. Po kilku startach w zawodach kombinacji norweskiej, jesienią 1994 r. za namową najbliższego otoczenia zmienił uprawianą dyscyplinę na skoki narciarskie. Szybko przyszły też pierwsze sukcesy – wygrana w konkursie Pucharu Świata na skoczni w Holmenkollen w 1996 r. oraz siódme miejsce w klasyfikacji generalnej zawodów w sezonie 1995/1996. Po kolejnych udanych występach pojawiły się wielkie nadzieje i oczekiwania związane z Igrzyskami Olimpijskimi w Nagano. Okazało się jednak, że „Orzeł z Wisły” w Japonii zawiódł na całej linii, nie kwalifikując się do serii finałowej, zarówno podczas rywalizacji na skoczni normalnej, jak i dużej. Po tej klęsce skoczek rozważał nawet możliwość zakończenia kariery sportowej i podjęcia pracy jako dekarz. Na szczęście przekonany przez sztab szkoleniowy i nowego trenera polskiej kadry Apoloniusza Tajnera, postanowił powalczyć o przełamanie złej passy.
Eksplozja formy nastąpiła podczas prestiżowego Turnieju Czterech Skoczni w sezonie 2000/2001, który to Adam Małysz wygrał, pokonując wyżej notowanych przeciwników. W kolejnych zawodach Pucharu Świata triumfował dziewięciokrotnie i na zakończenie sezonu w słoweńskiej Planicy odebrał swoją pierwszą Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej.
Fenomen Małysza przełożył się na zjawisko tzw. małyszomanii. W każdy dzień zawodów Pucharu Świata przed telewizorami gromadziły się miliony Polaków, aby obserwować rywalizację naszego skoczka z Martinem Schmittem, Svenem Hannawaldem czy Simonem Ammannem. Na topie były również różnego rodzaju gadżety związane z „Orłem z Wisły”, a postać sportowca z charakterystycznym wąsikiem zagościła na trwale w popkulturze.
Nasz reprezentant wystartował łącznie w siedemnastu edycjach Pucharu Świata w skokach narciarskich, z czego czterokrotnie wygrywał klasyfikację generalną tych zawodów. Ma też na swoim koncie m.in. cztery medale olimpijskie (trzy srebrne i jeden brązowy) oraz cztery tytuły mistrza świata, co czyni go jednym z najbardziej utytułowanych polskich sportowców.
Ilustracja: Adam Małysz (fot. Natasza Mludzik), CC BY 4.0
Eksplozja formy nastąpiła podczas prestiżowego Turnieju Czterech Skoczni w sezonie 2000/2001, który to Adam Małysz wygrał, pokonując wyżej notowanych przeciwników. W kolejnych zawodach Pucharu Świata triumfował dziewięciokrotnie i na zakończenie sezonu w słoweńskiej Planicy odebrał swoją pierwszą Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej.
Fenomen Małysza przełożył się na zjawisko tzw. małyszomanii. W każdy dzień zawodów Pucharu Świata przed telewizorami gromadziły się miliony Polaków, aby obserwować rywalizację naszego skoczka z Martinem Schmittem, Svenem Hannawaldem czy Simonem Ammannem. Na topie były również różnego rodzaju gadżety związane z „Orłem z Wisły”, a postać sportowca z charakterystycznym wąsikiem zagościła na trwale w popkulturze.
Nasz reprezentant wystartował łącznie w siedemnastu edycjach Pucharu Świata w skokach narciarskich, z czego czterokrotnie wygrywał klasyfikację generalną tych zawodów. Ma też na swoim koncie m.in. cztery medale olimpijskie (trzy srebrne i jeden brązowy) oraz cztery tytuły mistrza świata, co czyni go jednym z najbardziej utytułowanych polskich sportowców.
Paweł Cichocki
Ilustracja: Adam Małysz (fot. Natasza Mludzik), CC BY 4.0