Urodził się Władysław Reymont

Rodzice chcieli, by został księdzem, on jednak nie miał takiego zamiaru. W 1880 r. został czeladnikiem krawieckim w Warszawie. Potem był m.in. wędrownym aktorem oraz dróżnikiem na Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. W 1893 r. przeniósł się na stałe do Warszawy, gdzie zaczął się utrzymywać z pracy literackiej. Trzy lata później zaręczył się z ukochaną Aurelią Szabłowską, która pozostawała wówczas w separacji ze swoim pierwszym mężem. Na stwierdzenie nieważności jej małżeństwa czekali sześć lat. W 1900 r. w wyniku wypadku kolejowego trafił do szpitala, jednak wysokie odszkodowanie znacznie poprawiło jego sytuację finansową.

Swoją najsłynniejszą powieść „Chłopi” pisał przez wiele lat – od 1897 do 1909 r. Dzięki znakomitemu niemieckiemu tłumaczeniu książka zdobyła sobie uznanie światowych krytyków, a w 1924 r. autor został wyróżniony literacką Nagrodą Nobla.

Do jego innych wybitnych dzieł należą „Ziemia obiecana” (1899), „Komediantka” (1896) i „Rok 1794” (1913–1918). Dzięki pieniądzom zarobionym za swoją pracę pisarską Reymont mógł sobie pozwolić na zakup rezydencji w Kołaczkowie koło Wrześni. Nie bywał jednak tam zbyt często z powodu swojego stale pogarszającego się stanu zdrowia – dlatego też głównie pozostawał na Riwierze francuskiej.

Zmarł 5 grudnia 1925 r. w Warszawie. Jego pogrzeb odbył się na cmentarzu Powązkowskim, gdzie pochowano go jako pierwszego w Alei Zasłużonych na tyłach katakumb cmentarnych. Jego serce złożono w jednym z filarów kościoła św. Krzyża, obok serca Chopina.

Do dziś jego książki cieszą się znaczną popularnością, a w drugiej połowie XX w. powstały znakomite ekranizacje dwóch najważniejszych – „Chłopów” i „Ziemi obiecanej”, z których druga (Andrzeja Wajdy) zdobyła międzynarodowe uznanie i nominację do Oskara.



Ilustracja: Portret Władysława Stanisława Reymonta, 1897 r., Wikimedia commons, domena publiczna