czas czytania:
Urodził się Juliusz Słowacki
Juliusz Słowacki, uznawany za drugiego z romantycznych wieszczów narodowych, urodził się w Krzemieńcu w rodzinie, która od dzieciństwa zapewniła mu obcowanie z elitą kulturalną, związaną przede wszystkim ze środowiskiem Uniwersytetu Wileńskiego. Szczególny wpływ na późniejszą twórczość poety wywarła jego matka, Salomea z Januszewskich, prowadząca w Wilnie salon literacki. W 1818 r., cztery lata po przedwczesnej śmierci ojca Słowackiego, Euzebiusza, jego matka ponownie wyszła za mąż za Augusta Bécu, profesora medycyny na Uniwersytecie Wileńskim. Postać ojczyma Słowackiego, który zginął rażony piorunem, stała się pierwowzorem postaci Doktora w III części „Dziadów” Adama Mickiewicza. Krytyczne ujęcie tej postaci mocno wpłynęło na późniejszy konflikt poetów.
Po zakończeniu powstania listopadowego, w którego czasie pełnił funkcje dyplomatyczne na usługach księcia Adama Czartoryskiego, Słowacki osiadł we Francji. Dzięki pomyślnym inwestycjom na paryskiej giełdzie mógł zająć się bez przeszkód działalnością literacką. Inspirację czerpał między innymi z licznych podróży, które naznaczyły część jego dzieł mocnym wpływem orientalnym, dały też asumpt do refleksji natury historycznej. W 1848 r. udał się do Wielkopolski, by wspierać powstanie. Ciężko chory powrócił do Paryża, gdzie umarł na gruźlicę 3 kwietnia 1849 r.
W 1927 r. na rozkaz Józefa Piłsudskiego prochy poety zostały przetransportowane z paryskiego cmentarza Montmartre do Krakowa, gdzie spoczęły w krypcie wawelskiej.
Wszechstronną gatunkowo twórczość Słowackiego, obejmującą liryki, poematy i dramaty, otwiera powieść poetycka „Hugo” (1830). W 1834 r. ukazuje się dramat „Kordian”, będący w dużym stopniu odpowiedzią na III część „Dziadów”. Schyłkowa, w pełni dojrzała twórczość Słowackiego jest związana z ideą genezyjską, powstałą pod wpływem kontaktów poety ze środowiskami emigracyjnych mistyków. Należą do niej między innymi poemat „Genezis z ducha” i nieukończony „Król-Duch”.
Ilustracja: James Hopwood the Younger, Portret Juliusza Słowackiego, przed 1849 r., Wikimedia commons, domena publiczna
W 1927 r. na rozkaz Józefa Piłsudskiego prochy poety zostały przetransportowane z paryskiego cmentarza Montmartre do Krakowa, gdzie spoczęły w krypcie wawelskiej.
Wszechstronną gatunkowo twórczość Słowackiego, obejmującą liryki, poematy i dramaty, otwiera powieść poetycka „Hugo” (1830). W 1834 r. ukazuje się dramat „Kordian”, będący w dużym stopniu odpowiedzią na III część „Dziadów”. Schyłkowa, w pełni dojrzała twórczość Słowackiego jest związana z ideą genezyjską, powstałą pod wpływem kontaktów poety ze środowiskami emigracyjnych mistyków. Należą do niej między innymi poemat „Genezis z ducha” i nieukończony „Król-Duch”.
ŁK
Ilustracja: James Hopwood the Younger, Portret Juliusza Słowackiego, przed 1849 r., Wikimedia commons, domena publiczna