Urodził się Alfred Wierusz-Kowalski

Edukację artystyczną rozpoczął w 1868 r. w Warszawskiej Klasie Rysunkowej pod kierunkiem Wojciecha Gersona. Naukę kontynuował w Dreźnie, Pradze oraz Monachium, gdzie oprócz Akademii Sztuk Pięknych uczęszczał od 1874 do prywatnej pracowni Józefa Brandta. Uzyskawszy powodzenie na rynku sztuki w Monachium, założył tam własną pracownię i pozostał aż do śmierci w 1915 r.

Malował obrazy osadzone w konwencji realistycznej, których tematyką były sceny rodzajowe, rozgrywające się w małych miasteczkach, szlacheckich dworkach i wsiach. Pojawia się w nich często motyw podróży, przykładami mogą być „Wypadek w podróży” (1873), „Przyjazd karetki pocztowej do miasteczka” (1873–1874), „Wyjazd powozem” z 1890 i „Wesoła jazda” (ok. 1900). Największą popularność przyniosły artyście prace przedstawiające wilki napadające na podróżnych, np. „Wilki napadające na sanie” (1880) i Napad wilków (1890). Po podróży do Afryki Północnej, którą odbył w 1903 r., w jego pracach pojawiła się tematyka egzotyczna. Reprezentują ją obrazy „Beduini przy studni” czy „Przed meczetem”. W 1890 r. otrzymał tytuł honorowego profesora Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Odznaczony był także medalami na wielu wystawach, m.in. w Monachium i Wiedniu.

Ilustracja: Portret Alfreda Wierusz-Kowalskiego z ok. 1875 r. (fot. Franz Seraph Hanfstaengl), Polona, CC-BY-NC

Newsletter