czas czytania:
Ukończenie budowy warszawskiego Dworca Centralnego
Jeden z najbardziej kontrowersyjnych budynków i zarazem jeden z najważniejszych punktów komunikacyjnych w Polsce jest dziełem długoletnich prac zespołu Arseniusza Romanowicza – projektanta większości stołecznych budynków kolejowych. Powstanie Dworca Centralnego, którego lokalizację ustalono jeszcze w 1946 r., przyspieszyły znacznie dojście do władzy ekipy Edwarda Gierka oraz zbliżająca się wizyta Leonida Breżniewa.
Prace rozpoczęto w 1972 r., w ich trakcie projekt wielokrotnie zmieniano, co wywołało duże komplikacje przy oddawaniu dworca do użytku. Gierkowska propaganda sukcesu okrzyknęła budynek „najnowocześniejszym dworcem w Europie” – to określenie, choć zdecydowanie przesadzone, miało pewne podstawy. Część elementów budowli (ruchome schody, tablice odjazdów, zegary etc.) pochodziła z importu, a niektóre rozwiązania (zwłaszcza imponujący dach) spotkały się z uznaniem architektów.
Ilustracja: Dworzec Centralny w latach siedemdziesiątych XX w., Wikimedia commons, domena publiczna
ŁK
Ilustracja: Dworzec Centralny w latach siedemdziesiątych XX w., Wikimedia commons, domena publiczna