czas czytania:
Szwedzi odstępują od oblężenia
Jasnej Góry
W nocy z 26 na 27 grudnia 1655 r. Szwedzi odstąpili od oblężenia Jasnej Góry, które trwało przez 40 dni. Oblężenie klasztoru paulinów na Jasnej Górze miało miejsce podczas potopu szwedzkiego.
Na czele klasztoru jasnogórskiego stał wówczas Augustyn Kordecki, który 7 listopada postanowił uznać władzę Karola Gustawa, w zamian otrzymując od władcy szwedzkiego list żelazny z zapewnieniem nietykalności twierdzy. Mimo to zaczął on wywozić drogocenne zbiory, m.in. Jasnogórski Cudowny obraz Najświętszej Maryi Panny (umieszczono go w zamku w Lublińcu). Decyzja okazała się słuszna, ponieważ wróg nie uszanował danego słowa i już 18 listopada próbował wtargnąć do klasztoru. Niewpuszczenie go do środka przez zakonników rozpoczęło oblężenie Jasnej Góry.
Zakonnicy wyposażyli się w muszkiety, mieli na swoich usługach także załogę składającą się ze 160 żołnierzy. Jasna Góra była ówcześnie dość silną twierdzą o fortyfikacjach bastionowych. Siły wroga były jednak dziesięciokrotnie wyższe, dodatkowo Szwedzi wzmacniali swoje wojsko i wyposażenie militarne. Wysyłali żądania kapitulacji, które ksiądz Kordecki odrzucał. Nieprzyjaciel mimo licznych ostrzeliwań nie mógł zdobyć Jasnej Góry. Przebieg oblężenia wykazał wyższość artylerii klasztornej nad artylerią oblegającego twierdzę korpusu szwedzkiego. Ostatecznie Szwedzi wysłali list z żądaniem zapłaty za wycofanie swoich wojsk, na który również otrzymali odpowiedź odmowną.
Niedopuszczenie do przejęcia Jasnej Góry przez Szwedów było wydarzeniem symbolicznym, które dawało nadzieję na kolejne zwycięstwa. Triumf obrony klasztoru był uważany za punkt kulminacyjny potopu szwedzkiego, pobudzający duch oporu wśród Polaków.
Ilustracja: Oblężenie Jasnej Góry w 1655 r., miedzioryt, 1750–1850, domena publiczna
Zakonnicy wyposażyli się w muszkiety, mieli na swoich usługach także załogę składającą się ze 160 żołnierzy. Jasna Góra była ówcześnie dość silną twierdzą o fortyfikacjach bastionowych. Siły wroga były jednak dziesięciokrotnie wyższe, dodatkowo Szwedzi wzmacniali swoje wojsko i wyposażenie militarne. Wysyłali żądania kapitulacji, które ksiądz Kordecki odrzucał. Nieprzyjaciel mimo licznych ostrzeliwań nie mógł zdobyć Jasnej Góry. Przebieg oblężenia wykazał wyższość artylerii klasztornej nad artylerią oblegającego twierdzę korpusu szwedzkiego. Ostatecznie Szwedzi wysłali list z żądaniem zapłaty za wycofanie swoich wojsk, na który również otrzymali odpowiedź odmowną.
Niedopuszczenie do przejęcia Jasnej Góry przez Szwedów było wydarzeniem symbolicznym, które dawało nadzieję na kolejne zwycięstwa. Triumf obrony klasztoru był uważany za punkt kulminacyjny potopu szwedzkiego, pobudzający duch oporu wśród Polaków.
Anna Łappo
Ilustracja: Oblężenie Jasnej Góry w 1655 r., miedzioryt, 1750–1850, domena publiczna