czas czytania:
Stracenie Kazimierza Łyszczyńskiego
za ateizm
Po najeździe szwedzkim w latach 1655–1660 podejmowano coraz więcej decyzji ograniczających wolność religijną. W 1658 r. wygnano z Polski arian, którzy nie uznawali dogmatu o Trójcy Świętej. Następnym krokiem było wydanie w 1668 r. ustawy przewidującej karanie osób odstępujących od katolicyzmu.
W klimacie coraz mniejszej tolerancji religijnej stolnik bracławski Jan Brzoska oskarżył podsędka brzeskiego i wielokrotnego posła Kazimierza Łyszczyńskiego o ateizm. Podstawą do tego oskarżenia stał się wykradziony rękopis dzieła Łyszczyńskiego „De non existentia Dei”, w którym udowadniał on, iż Bóg jest jedynie wymyślonym przez ludzi pojęciem. Było to oskarżenie bardzo poważne, gdyż –mimo znacznych różnic wyznaniowych – cała ówczesna szlachta była zgodna w kwestii istnienia Boga. Podsędek brzeski został uwięziony, a jego sprawę miał rozpatrzyć sejm warszawski, który zebrał się w grudniu 1688 r. Wyrok skazujący Łyszczyńskiego na śmierć wydano 28 marca 1689 r. 30 marca ścięto go na Rynku Starego Miasta w Warszawie. Jego zwłoki zostały spalone. Podobnie uczyniono z rękopisem jego dzieła.
Ilustracja: Herb Łyszczyńskiego, Wikimedia commons, domena publiczna
BW
Ilustracja: Herb Łyszczyńskiego, Wikimedia commons, domena publiczna