czas czytania:
Rozpoczęcie budowy metra w Warszawie
15 kwietnia 1983 r. na odcinku między stacjami A-4 Stokłosy i A-5 Ursynów wbito pierwszy pal obudowy wykopu pierwszej linii metra. Ten dzień uznaje się za początek budowy metra. Chyba nikt wówczas nie przypuszczał, że na pierwszy przejazd przyjdzie warszawiakom czekać tak długo. Wszystko wskazywało na to, że inwestycja pójdzie sprawnie.
Decyzję o rozpoczęciu budowy metra w Warszawie rząd PRL podjął w styczniu 1982 r. 25 stycznia zamiar budowy metra został przedstawiony w sejmie. Z jednej strony decyzja ta podyktowana była oczywistymi potrzebami komunikacyjnymi wielkiego miasta, z drugiej – moment jej podjęcia (tuż po wprowadzeniu stanu wojennego) sprawia, że można upatrywać w niej również gestu propagandowego.
Od chwili ogłoszenia decyzji o budowie przez gen. Wojciecha Jaruzelskiego do wbicia pierwszego pala minęło więc zaledwie piętnaście miesięcy – bardzo mało w porównaniu z dzisiejszymi realiami. Niestety, szybko się okazało, że ta kolejna budowa socjalizmu wytraca tempo. Już dwa lata po rozpoczęciu budowy, w 1985 r., ograniczono finansowanie i zrewidowano harmonogram oddawania metra do użytku – pierwszy odcinek miał zostać uruchomiony o rok, a całe metro o dwa lata później niż pierwotnie planowano. Również tych terminów nie udało się dotrzymać, gdyż państwo coraz większą część wydatków przerzucało na barki miasta, które nie radziło sobie z finansowaniem budowy. W 1989 r. zapadła decyzja o skoncentrowaniu się na budowie pierwszego odcinka metra (do stacji Politechnika) i zaprzestaniu robót na północ od tej stacji – przerwano m. in. rozpoczętą niedługo wcześniej budowę tunelu między stacjami Dworzec Gdański i Muranów. Z planów wypadły przy okazji stacje Plac Konstytucji i właśnie Muranów. Zalany wówczas wodą tunel pod ulicą Andersa został osuszony w 2002 r. i po otwarciu stacji Dworzec Gdański korzystają z niego pociągi.
Załamanie ustroju wybitnie nie sprzyjało tak dużej inwestycji. Nawet jedenastokilometrowego pierwszego odcinka nie udało się ukończyć w zaplanowanym terminie. Budżet centralny niemal zupełnie przestał finansować budowę.
Najtrudniejszy dla budowy metra był początek lat dziewięćdziesiątych, gdy brak środków stał się tak dotkliwy, że znacznie ograniczono prace budowlane i zwolniono część pracowników Generalnej Dyrekcji Budowy Metra. Nie brak było głosów przeciwnych dalszemu finansowaniu kosztownej inwestycji i postulujących przeznaczenie środków raczej na drogi czy służbę zdrowia niż metro.
Mimo wielu trudności budowa metra posuwała się, choć bardzo powoli. Ostatecznie pierwszy odcinek od stacji Kabaty do stacji Politechnika gotowy był pod koniec 1994 r., a całą linię ukończono 25 października 2008 r.
Ilustracja: Budowa stacji Stokłosy w listopadzie 1986 r., Wikimedia commons, domena publiczna
Od chwili ogłoszenia decyzji o budowie przez gen. Wojciecha Jaruzelskiego do wbicia pierwszego pala minęło więc zaledwie piętnaście miesięcy – bardzo mało w porównaniu z dzisiejszymi realiami. Niestety, szybko się okazało, że ta kolejna budowa socjalizmu wytraca tempo. Już dwa lata po rozpoczęciu budowy, w 1985 r., ograniczono finansowanie i zrewidowano harmonogram oddawania metra do użytku – pierwszy odcinek miał zostać uruchomiony o rok, a całe metro o dwa lata później niż pierwotnie planowano. Również tych terminów nie udało się dotrzymać, gdyż państwo coraz większą część wydatków przerzucało na barki miasta, które nie radziło sobie z finansowaniem budowy. W 1989 r. zapadła decyzja o skoncentrowaniu się na budowie pierwszego odcinka metra (do stacji Politechnika) i zaprzestaniu robót na północ od tej stacji – przerwano m. in. rozpoczętą niedługo wcześniej budowę tunelu między stacjami Dworzec Gdański i Muranów. Z planów wypadły przy okazji stacje Plac Konstytucji i właśnie Muranów. Zalany wówczas wodą tunel pod ulicą Andersa został osuszony w 2002 r. i po otwarciu stacji Dworzec Gdański korzystają z niego pociągi.
Załamanie ustroju wybitnie nie sprzyjało tak dużej inwestycji. Nawet jedenastokilometrowego pierwszego odcinka nie udało się ukończyć w zaplanowanym terminie. Budżet centralny niemal zupełnie przestał finansować budowę.
Najtrudniejszy dla budowy metra był początek lat dziewięćdziesiątych, gdy brak środków stał się tak dotkliwy, że znacznie ograniczono prace budowlane i zwolniono część pracowników Generalnej Dyrekcji Budowy Metra. Nie brak było głosów przeciwnych dalszemu finansowaniu kosztownej inwestycji i postulujących przeznaczenie środków raczej na drogi czy służbę zdrowia niż metro.
Mimo wielu trudności budowa metra posuwała się, choć bardzo powoli. Ostatecznie pierwszy odcinek od stacji Kabaty do stacji Politechnika gotowy był pod koniec 1994 r., a całą linię ukończono 25 października 2008 r.
WS
Ilustracja: Budowa stacji Stokłosy w listopadzie 1986 r., Wikimedia commons, domena publiczna