czas czytania:
Przyjęcie ustawy Wilczka
W październiku 1988 r. Sejm PRL powołał gabinet Mieczysława Franciszka Rakowskiego, do którego weszli zarówno członkowie rządzącej PZPR, jak i przedstawiciele ZSL oraz SD. Nowy rząd stawiał sobie za cel przeprowadzenie liberalizacji ustroju państwa i dążył do zastąpienia gospodarki centralnie planowanej gospodarką wolnorynkową.
Komunistom przede wszystkim zależało na wprowadzeniu w życie „Założeń planu konsolidacji gospodarki narodowej”. Został on uchwalony przez IX Plenum KC PZPR 16 września 1988 r. i przewidywał m.in. równouprawnienie wszystkich form własności, demonopolizację gospodarki, uzdrowienie pieniądza przez stłumienie inflacji oraz uniezależnienie banku centralnego od wpływu władz.
Jednym z członków rządu, który sprzeciwiał się nadmiernej ingerencji partii w sprawy ekonomiczne kraju, był minister przemysłu Mieczysław Wilczek. Miał on mawiać nie bez pewnej dozy politowania i pogardy, iż „dotychczasowa polityka gospodarcza realnego socjalizmu znaczy tyle, co wierzenia jakiegoś szczepu zamieszkującego dorzecze Amazonki”.
23 grudnia 1988 r. Wilczek przeforsował w sejmie liberalną ustawę „O działalności gospodarczej”, która przyczyniła się do rozwoju drobnej przedsiębiorczości. Nowe przepisy wprowadziły daleko idącą swobodę prowadzenia działalności rynkowej, ograniczając konieczność pozyskiwania powszechnych dotąd zezwoleń oraz koncesji do zaledwie jedenastu dziedzin, które objęły m.in. wydobywanie kopalin, handel bronią, produkcję spirytusu, transport lotniczy, prowadzenie aptek oraz wytwarzanie wyrobów tytoniowych.
Ustawa „O działalności gospodarczej” obowiązywała od 1 stycznia 1989 r. do 31 grudnia 2000 r., torując drogę późniejszym reformom przeprowadzonym przez rząd Tadeusza Mazowieckiego.
Ilustracja: Fragment ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej, Internetowy System Aktów Prawnych
Jednym z członków rządu, który sprzeciwiał się nadmiernej ingerencji partii w sprawy ekonomiczne kraju, był minister przemysłu Mieczysław Wilczek. Miał on mawiać nie bez pewnej dozy politowania i pogardy, iż „dotychczasowa polityka gospodarcza realnego socjalizmu znaczy tyle, co wierzenia jakiegoś szczepu zamieszkującego dorzecze Amazonki”.
23 grudnia 1988 r. Wilczek przeforsował w sejmie liberalną ustawę „O działalności gospodarczej”, która przyczyniła się do rozwoju drobnej przedsiębiorczości. Nowe przepisy wprowadziły daleko idącą swobodę prowadzenia działalności rynkowej, ograniczając konieczność pozyskiwania powszechnych dotąd zezwoleń oraz koncesji do zaledwie jedenastu dziedzin, które objęły m.in. wydobywanie kopalin, handel bronią, produkcję spirytusu, transport lotniczy, prowadzenie aptek oraz wytwarzanie wyrobów tytoniowych.
Ustawa „O działalności gospodarczej” obowiązywała od 1 stycznia 1989 r. do 31 grudnia 2000 r., torując drogę późniejszym reformom przeprowadzonym przez rząd Tadeusza Mazowieckiego.
Paweł Cichocki
Ilustracja: Fragment ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej, Internetowy System Aktów Prawnych