czas czytania:
Przekroczenie
przez wojska czechosłowackie linii demarkacyjnej na Śląsku Cieszyńskim
W połowie stycznia 1919 r. nowo powstałe państwo polskie toczyło ciężkie walki o swój kształt terytorialny. W Wielkopolsce trwało powstanie, a oddziały niemieckie przeszły do ofensywy i zadały powstańcom duże straty. Zacięte walki toczyły się także na Ukrainie. Na wschodzie z kolei rosło zagrożenie bolszewickie. Jedyną bezpieczną granicą wydawała się granica południowa. 5 listopada 1918 r. Rada Narodowa Księstwa Cieszyńskiego zawarła ze swym czeskim odpowiednikiem porozumienie o podziale ziem. Nie zaakceptował go jednak rząd w Pradze.
23 stycznia 1919 r. wojska czeskie przekroczyły linię demarkacyjną na Śląsku Cieszyńskim. Oddziały polskie mimo wzmocnień cofnęły się pod naporem za linię Wisły. Dopiero w krwawej bitwie pod Skoczowem udało im się zatrzymać ofensywę. Tymczasem Czesi zajęli Orawę i Spisz. Mocarstwom udało się doprowadzić do rozejmu, który parafowano 3 lutego. Na spornych terenach miał się odbyć plebiscyt rozstrzygający o przynależności państwowej tych ziem. Jednak w trakcie ofensywy bolszewickiej Polska zrezygnowała z głosowania i zgodziła się, aby to mocarstwa zakończyły spór. Rozwiązanie okazało się niekorzystne dla rządu w Warszawie i pozostawiło po stronie czeskiej większość zagarniętego terytorium.
Ilustracja: Krzyż upamiętniający śmierć posła na sejm w Wiedniu, działacza polskiego – mjr. Cezarego Hallera – w trakcie walk z armią czechosłowacką w Kończycach Małych, Wikimedia commons, domena publiczna
AU
Ilustracja: Krzyż upamiętniający śmierć posła na sejm w Wiedniu, działacza polskiego – mjr. Cezarego Hallera – w trakcie walk z armią czechosłowacką w Kończycach Małych, Wikimedia commons, domena publiczna