czas czytania:
Powołanie TOPR
Turystyka tatrzańska zaczęła się rozwijać już w XIX w. Pod jego koniec stała się dość popularnym sportem. Im więcej turystów przyciągały Tatry, tym więcej jednak było wypadków. W 1907 r. pojawił się po raz pierwszy pomysł utworzenia ochotniczego pogotowia do ratowania osób zaginionych w górach. Miało ono działać podobnie jak ochotnicza straż pożarna. Udało się do pomysłu przekonać władze austriackie w 1909 r.
Początkowo Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe (TOPR) liczyło jedynie 11 członków. Nie mieli ani telefonów, ani tym bardziej śmigłowców. Mimo wszystko funkcjonowanie tej instytucji znacznie poprawiło bezpieczeństwo w górach. Nie tylko ze względu na akcje ratownicze. TOPR-owcy szybko się zorientowali, że lepiej jest zapobiegać wypadkom, informując turystów o potencjalnych niebezpieczeństwach. W tym czasie poczyniono spore postępy w przewidywaniu schodzenia lawin i występowania innych zjawisk niebezpiecznych dla turystyki górskiej.
TOPR kontynuował działalność nieprzerwanie przez lata II Rzeczypospolitej i okupacji. Za PRL w 1951 r. włączono TOPR do Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego (GOPR), by w III RP znów go wyodrębnić w 1991 r. Znacznie się zmieniły warunki jego funkcjonowania. W latach sześćdziesiątych XX w. pojawiły się helikoptery i masowa turystyka. W latach dziewięćdziesiątych do powodzenia wielu akcji ratunkowych przyczyniły się telefony komórkowe.
Ilustracja: Ćwiczenia Straży Ratunkowej. Przenoszenie rannego. Źródło: „Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe – jego organizacja, dzieje i wyprawy ratunkowe. Ze wspomnień i notatek swoich”, Warszawa 1922, Polona, domena publiczna
TOPR kontynuował działalność nieprzerwanie przez lata II Rzeczypospolitej i okupacji. Za PRL w 1951 r. włączono TOPR do Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego (GOPR), by w III RP znów go wyodrębnić w 1991 r. Znacznie się zmieniły warunki jego funkcjonowania. W latach sześćdziesiątych XX w. pojawiły się helikoptery i masowa turystyka. W latach dziewięćdziesiątych do powodzenia wielu akcji ratunkowych przyczyniły się telefony komórkowe.
Ilustracja: Ćwiczenia Straży Ratunkowej. Przenoszenie rannego. Źródło: „Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe – jego organizacja, dzieje i wyprawy ratunkowe. Ze wspomnień i notatek swoich”, Warszawa 1922, Polona, domena publiczna