czas czytania:
Powołanie przez Tadeusza Kościuszkę Rady Najwyższej Narodowej
Akt powołania Rady Najwyższej Narodowej został podpisany w obozie pod Połańcem i stanowił realizację artykułu 2 aktu powstania narodowego z 24 marca 1794 r. Rada miała zajmować się nadzorem nad administracją cywilną kraju. Podlegała naczelnikowi powstania, ale tylko wtedy, kiedy był nim Tadeusz Kościuszko. Inni potencjalni przywódcy powstania mieli się Radzie podporządkować. Po zwycięstwie powstania Rada Najwyższa Narodowa miała wspólnie z naczelnikiem opracować tymczasową ordynację do sejmu.
Rada Najwyższa Narodowa składała się z 8 radców i 32 zastępców. Kierowali oni wydziałami: Porządku, Bezpieczeństwa, Sprawiedliwości, Skarbu, Żywności, Potrzeb Wojskowych, Interesów Zagranicznych oraz Instrukcji Narodowej. Członkowie Rady składali przysięgę na wierność celom służącym odzyskaniu przez Polskę niepodległości. Rada działała kolegialnie, a decyzje zapadały większością głosów w obecności przynajmniej 5 pięciu osób. Sesjom przewodniczyli członkowie Rady w kolejności według starszeństwa. Czołowymi radcami byli Ignacy Potocki, Hugo Kołłątaj, Ignacy Wyssogota Zakrzewski. Rada rozpoczęła działalność 28 maja w Warszawie i przestała funkcjonować wraz z upadkiem insurekcji kościuszkowskiej.
Ilustracja: Jeden z członków Rady – Hugo Kołłątaj, między 1770 a 1790 r., Muzeum Narodowe w Krakowie
WL
Ilustracja: Jeden z członków Rady – Hugo Kołłątaj, między 1770 a 1790 r., Muzeum Narodowe w Krakowie