czas czytania:
Polska złożyła wniosek
o członkostwo
w Unii Europejskiej
Rzeczypospolita Polska jest członkiem struktur Unii Europejskiej od 1 maja 2004 r., kiedy to wszedł w życie podpisany wcześniej, 16 kwietnia 2003 r., tzw. traktat akcesyjny. Droga państwa polskiego do zjednoczonej Europy była jednak długa i żmudna.
Przetasowania geopolityczne w Europie Środkowo-Wschodniej na początku lat dziewięćdziesiątych XX w., towarzyszące rozpadowi ZSRR, przyczyniły się do stopniowych zmian w polityce zagranicznej wielu państw tego regionu. W grudniu 1990 r. polski rząd, spoglądający coraz śmielej na zachód Starego Kontynentu, podjął rokowania ze Wspólnotami Europejskimi. Rozmowy te w grudniu następnego roku zostały uwieńczone podpisaniem Układu Europejskiego stowarzyszającego Rzeczpospolitą ze Wspólnotami Europejskimi oraz państwami wchodzącymi w ich skład.
Kolejny etap integracji Polski z państwami Europy Zachodniej nastąpił 29 marca 1994 r., gdy Rada Ministrów Rzeczypospolitej upoważniła premiera Waldemara Pawlaka do złożenia odpowiedniego wniosku w sprawie akcesji Rzeczypospolitej do Unii Europejskiej. Dokument ten, podpisany przez prezesa Rady Ministrów, został przekazany 8 kwietnia 1994 r. Radzie Unii Europejskiej w Atenach, reprezentowanej przez grecką prezydencję.
Pod koniec 1994 r., w czasie szczytu Rady Europejskiej w Essen, państwa członkowskie Unii potwierdziły chęć poszerzenia wspólnoty o nowe kraje. Przyjęto wtedy również strategię przedakcesyjną, która w zarysie prezentowała formy oraz dziedziny współpracy uznawane przez Unię Europejską za kluczowe z punktu widzenia integracji.
Przez kolejne lata Polska musiała dostosować do unijnego swój system prawny, zmodernizować sposób funkcjonowania różnych instytucji publicznych oraz dokonać restrukturyzacji państwowych zakładów przemysłowych. Ostatnim ważnym epizodem w historii procesu integracyjnego było ogólnonarodowe referendum przeprowadzone 7 i 8 czerwca 2003 r., w którym obywatele państwa polskiego potwierdzili ostatecznie, że chcą być częścią zjednoczonej Europy.
Ilustracja: Flaga Unii Europejskiej, Wikipedia, domena publiczna
Kolejny etap integracji Polski z państwami Europy Zachodniej nastąpił 29 marca 1994 r., gdy Rada Ministrów Rzeczypospolitej upoważniła premiera Waldemara Pawlaka do złożenia odpowiedniego wniosku w sprawie akcesji Rzeczypospolitej do Unii Europejskiej. Dokument ten, podpisany przez prezesa Rady Ministrów, został przekazany 8 kwietnia 1994 r. Radzie Unii Europejskiej w Atenach, reprezentowanej przez grecką prezydencję.
Pod koniec 1994 r., w czasie szczytu Rady Europejskiej w Essen, państwa członkowskie Unii potwierdziły chęć poszerzenia wspólnoty o nowe kraje. Przyjęto wtedy również strategię przedakcesyjną, która w zarysie prezentowała formy oraz dziedziny współpracy uznawane przez Unię Europejską za kluczowe z punktu widzenia integracji.
Przez kolejne lata Polska musiała dostosować do unijnego swój system prawny, zmodernizować sposób funkcjonowania różnych instytucji publicznych oraz dokonać restrukturyzacji państwowych zakładów przemysłowych. Ostatnim ważnym epizodem w historii procesu integracyjnego było ogólnonarodowe referendum przeprowadzone 7 i 8 czerwca 2003 r., w którym obywatele państwa polskiego potwierdzili ostatecznie, że chcą być częścią zjednoczonej Europy.
Paweł Cichocki
Ilustracja: Flaga Unii Europejskiej, Wikipedia, domena publiczna