Pokój kaliski

Z „Kroniki katedralnej krakowskiej” dowiadujemy się, że Kazimierz Wielki miłował pokój, prawdę i sprawiedliwość. Pokój kaliski był jednym z najważniejszych wydarzeń w kontaktach polsko-krzyżackich. Pierwszym problemem, z którym musiał borykać się król, było uregulowanie spraw z zakonem krzyżackim. Seria procesów sądowych nie przyniosła spodziewanych rezultatów. Problem z wyegzekwowaniem wyroku doprowadził do sytuacji, w której Kazimierz Wielki zgodził się na ustępstwa. Na podstawie traktatu zawartego w Kaliszu w sierpniu 1343 r. Polska zrzekła się Ziemi Chełmińskiej i Michałowskiej oraz Pomorza Gdańskiego na rzecz Krzyżaków, ci natomiast zwrócili Polakom Kujawy i Ziemię Dobrzyńską. Istotne znaczenie miało traktowanie ziem oddanych jako darowizny króla dla zakonu. Przyjmując ten dar tytułem „jałmużny”, uznawali oni tym samym wcześniejsze prawa Polski do zagarniętych terenów, co wcześniej stale negowali. W przyszłości fakt ten mógł stanowić podstawę do roszczeń rewindykacyjnych.