czas czytania:
Podpisanie porozumień sierpniowych
w Szczecinie
Fala strajków z sierpnia 1980 r. jest kojarzona głównie ze Stocznią Gdańską i podpisaniem 21 postulatów w sali BHP. Nie były to jednak jedyne negocjacje między stroną rządową a Solidarnością. Ośrodki strajku funkcjonowały również w Szczecinie, Warszawie i na Śląsku. Strategia Solidarności zakładała jednolite stanowisko wobec rządu. Jednak każdy ośrodek miał nieco inne problemy i oczekiwania względem negocjacji z rządem. Komuniści natomiast starali się rozbić jedność Solidarności, negocjując porozumienie oddzielnie z każdym Międzyzakładowym Komitetem Solidarności.
Pierwszym miastem, w którym robotnikom udało się dojść do zgody z władzą, był Szczecin. Komitet Strajkowy w Szczecinie, z Marianem Jurczykiem na czele, trzymał się w swych postulatach wytycznych z Gdańska. Nie wpuszczono jednak na salę obrad dziennikarzy, a strajkujący nie mieli tak zdecydowanych żądań politycznych, jak gdański MKS pod wpływem Lecha Wałęsy i czołowych ekspertów z KOR. Z tych przyczyn możliwość pełnego porozumienia pojawiła się wcześniej niż w Gdańsku – bo już 29 sierpnia. Szczeciński MKS, niezbyt solidarnie, lecz pragmatycznie, skorzystał z tej okazji i podpisał pierwsze z porozumień sierpniowych trzydziestego dnia tego miesiąca.
Lista postulatów szczecińskich miała 29 punktów. Z ciekawszych można wymienić żądanie trzyletnich płatnych urlopów macierzyńskich oraz „zlikwidowanie niepotrzebnych dla PRL wydatków typu Hermaszewski, czy pomoc dla Trzeciego Świata”. Co znamienne, w Szczecinie zgodzono się na powołanie Związku Zawodowego, jednak wpisanego w dotychczasową strukturę, a nie w pełni niezależnego, jak to wynegocjowano w Gdańsku.
Ilustracja: Ratyfikowanie Porozumień Sierpniowych w Szczecinie przez I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego Janusza Brycha. Siedzą od lewej: Marian Jurczyk, przewodniczący Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego; Marian Juszczuk, wiceprezes MKS; Kazimierz Barcikowski, wiceprezes Rady Ministrów, przewodniczący Komisji Rządowej; Jarosław Mroczek, członek prezydium MKS (stoi); Janusz Brych, Pierwszy Sekretarz KW PZPR, członek Komisji Rządowej; Stanisław Ozimek, dyrektor naczelny Stoczni Szczecińskiej, 30 sierpnia 1980 r., fot. Stefan Cieślak, CC-BY 3.0
Lista postulatów szczecińskich miała 29 punktów. Z ciekawszych można wymienić żądanie trzyletnich płatnych urlopów macierzyńskich oraz „zlikwidowanie niepotrzebnych dla PRL wydatków typu Hermaszewski, czy pomoc dla Trzeciego Świata”. Co znamienne, w Szczecinie zgodzono się na powołanie Związku Zawodowego, jednak wpisanego w dotychczasową strukturę, a nie w pełni niezależnego, jak to wynegocjowano w Gdańsku.
Ilustracja: Ratyfikowanie Porozumień Sierpniowych w Szczecinie przez I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego Janusza Brycha. Siedzą od lewej: Marian Jurczyk, przewodniczący Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego; Marian Juszczuk, wiceprezes MKS; Kazimierz Barcikowski, wiceprezes Rady Ministrów, przewodniczący Komisji Rządowej; Jarosław Mroczek, członek prezydium MKS (stoi); Janusz Brych, Pierwszy Sekretarz KW PZPR, członek Komisji Rządowej; Stanisław Ozimek, dyrektor naczelny Stoczni Szczecińskiej, 30 sierpnia 1980 r., fot. Stefan Cieślak, CC-BY 3.0