czas czytania:
Pierwszy mecz piłkarski w Polsce
Za kolebkę polskiej piłki nożnej należy uznać ziemie dawnego zaboru austriackiego. W wyniku reform administracyjnych monarchii Habsburgów pod koniec lat sześćdziesiątych XIX w. Galicja uzyskała szeroką autonomię wewnętrzną. Do szkół i urzędów ponownie wprowadzono język polski. Na fali entuzjazmu powstawały organizacje, których statutową działalnością było podtrzymywanie i krzewienie w społeczeństwie świadomości narodowej. Nie było to jednak jedyne pole ich aktywności, która obejmowała również propagowanie wśród młodzieży ideałów sportowej rywalizacji. Ogromne zasługi na tym polu położyło Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, obejmujące zasięgiem całą Galicję.
Jedną z licznych form popularyzacji wychowania fizycznego była piłka nożna – dyscyplina słabo wtedy jeszcze znana, dopiero u progu oszałamiającej kariery międzynarodowej. Pierwszy mecz piłkarski na ziemiach polskich, o którym mamy dokładniejsze informacje, odbył się 14 lipca 1894 r. we Lwowie, na drugim zlocie organizacji sokolich. Naprzeciw siebie stanęły drużyny z Krakowa i Lwowa. Zawodnicy obydwu zespołów byli ubrani w jednolite białe koszulki. Różnili się od siebie barwą spodenek: krakowianie przystąpili do meczu w granatowych, lwowianie zaś w popielatych. Spotkanie miało kuriozalny przebieg, trwało bowiem jedynie 6 minut. Wtedy to Włodzimierz Chomicki, uczeń II roku seminarium nauczycielskiego, zdobył jedyną bramkę, zapewniając zwycięstwo drużynie ze Lwowa. Chwilę później to pokazowe spotkanie zostało zakończone ze względu na zbyt napięty program zlotu.
Ilustracja: Fragment meczu, austriacki bramkarz broni, do bramki strzela piłkarz Cracovii, marca 1928 r., Narodowe Archiwum Cyfrowe
MP
Ilustracja: Fragment meczu, austriacki bramkarz broni, do bramki strzela piłkarz Cracovii, marca 1928 r., Narodowe Archiwum Cyfrowe