czas czytania:
Otwarcie skoczni narciarskiej
Wielka Krokiew
w Zakopanem
Inicjatorem budowy ośrodka sportowego u północnych podnóży i na stokach Krokwi był architekt i działacz społeczny Karol Stryjeński. W tym celu powołano Towarzystwo „Park Sportowy”, którego prezesem został ksiądz Jan Humpola. Teren pod budowę skoczni, zaprojektowanej przez Stryjeńskiego i Szweda Sellstroema, wydzierżawił właściciel dóbr zakopiańskich hrabia Władysław Zamoyski. Obiekt wybudowano w latach 1923–1925. Inauguracyjne zawody rozgrywano w trudnych warunkach. Było mało śniegu i padał deszcz.
Wygrał je Stanisław Gąsienica Sieczka, który skoczył na odległość 36 metrów, ustanawiając tym samym pierwszy rekord skoczni zakopiańskiej. Pierwszy rekordzista reprezentował Polskę na Igrzyskach Olimpijskich w St. Moritz w 1928 r., gdzie zajął 23. miejsce. Po śmierci Karola Stryjeńskiego w 1932 r. zakopiańską skocznię nazwano jego imieniem. Od początku swego istnienia była ona największym tego typu obiektem w Polsce i w Tatrach. Używana aż do czasów obecnych, była kilkakrotnie przebudowywana. W 1989 r. została nazwana imieniem Stanisława Marusarza.
Ilustracja: Międzynarodowe Zawody Narciarskie o Mistrzostwo Polski w Zakopanem w 1935 r., Narodowe Archiwum Cyfrowe, CC-BY-NC
BW
Ilustracja: Międzynarodowe Zawody Narciarskie o Mistrzostwo Polski w Zakopanem w 1935 r., Narodowe Archiwum Cyfrowe, CC-BY-NC