czas czytania:
Otwarcie nowego stadionu Legii Warszawa
9 sierpnia 1930 r., po trzyletniej budowie i jeszcze dłuższych przygotowaniach do niej, odbyło się uroczyste otwarcie nowego stadionu Legii Warszawa przy ul. Łazienkowskiej. Historia tej budowy jest o tyle ciekawa, że widać w niej jak w soczewce trudności gospodarcze II Rzeczypospolitej.
Wybudowano go w krótkim okresie między powojenną hiperinflacją marki polskiej a wielkim kryzysem. Hiperinflacja została zastopowana na początku 1924 r. reformami Grabskiego i wprowadzeniem złotego. Za daty graniczne wielkiego kryzysu w Polsce uważa się lata 1929–1935. Już w 1924 r. WKS Legia Warszawa (klub piłkarski mający zagwarantowane pierwszeństwo na stadion w stolicy) otrzymała od Ministerstwa Spraw Wojskowych 70 000 zł subwencji na budowę stadionu. Przez cały rok 1925 prace nie ruszyły. Poskutkowało dopiero odebranie Legii w 1926 r. praw do administrowania stadionem oraz realna groźba zastąpienia jej przez konkurencyjny klub Lechię Warszawa. Otrzeźwiona takim obrotem spraw Legia przedstawiła nareszcie plany rozbudowy stadionu. Prawo do administrowania nim odzyskała i w 1927 r. budowa nareszcie mogła ruszyć z miejsca.
W oryginalnych planach znajdowały się nowe kryte trybuny na 5000 miejsc (w porównaniu do dotychczasowych 600), boisko piłkarskie, bieżnia, basen, betonowy tor kolarski (drugi taki w Warszawie po Dynasach), a nawet hipodrom. Z tego pod zarządem Legii udało się zrealizować trybuny, bieżnię i oczywiście boisko. Basen został przejęty przez Polski Związek Pływacki, co zaowocowało jego wcześniejszym otwarciem (już 2 czerwca). Tor kolarski, fatalnie wykonany i nieodpowiednio zakonserwowany na zimę, po jednych tylko zawodach rozebrano w 1931 r. Materiałów do budowy stadionu dostarczała cała Polska – co wtedy było widocznym symbolem jej zjednoczenia, również gospodarczego. Gdy pierwsze oznaki kryzysu dawały się już odczuć, Państwowy Urząd WF przyznał aż 200 000 zł subwencji, by mimo wszystko stadion mógł zostać ukończony. W dniu inauguracji Legia rozegrała towarzyski mecz przeciw Europie Barcelona. Zakończył się on wynikiem 1:1.
Ilustracja: Trybuna „Żyleta” podczas jednego z ostatnich meczów na starym stadionie Legii, 2005 r., Wikimedia commons, CC BY-SA
W oryginalnych planach znajdowały się nowe kryte trybuny na 5000 miejsc (w porównaniu do dotychczasowych 600), boisko piłkarskie, bieżnia, basen, betonowy tor kolarski (drugi taki w Warszawie po Dynasach), a nawet hipodrom. Z tego pod zarządem Legii udało się zrealizować trybuny, bieżnię i oczywiście boisko. Basen został przejęty przez Polski Związek Pływacki, co zaowocowało jego wcześniejszym otwarciem (już 2 czerwca). Tor kolarski, fatalnie wykonany i nieodpowiednio zakonserwowany na zimę, po jednych tylko zawodach rozebrano w 1931 r. Materiałów do budowy stadionu dostarczała cała Polska – co wtedy było widocznym symbolem jej zjednoczenia, również gospodarczego. Gdy pierwsze oznaki kryzysu dawały się już odczuć, Państwowy Urząd WF przyznał aż 200 000 zł subwencji, by mimo wszystko stadion mógł zostać ukończony. W dniu inauguracji Legia rozegrała towarzyski mecz przeciw Europie Barcelona. Zakończył się on wynikiem 1:1.
Tpplew
Ilustracja: Trybuna „Żyleta” podczas jednego z ostatnich meczów na starym stadionie Legii, 2005 r., Wikimedia commons, CC BY-SA