czas czytania:
Manifestacje studenckie
w Krakowie
Manifestacja środowiska akademickiego w Krakowie rozpoczęła się od zgromadzenia studentów przed domem akademickim „Żaczek” około 12. Na miejscu były również władze uczelniane z rektorem prof. Mieczysławem Klimaszewskim, które próbowały zażegnać konflikt. Manifestację spacyfikowała milicja tak samo brutalnie jak pięć dni wcześniej wiec studentów w Warszawie.
Funkcjonariusze milicji zaczęli atakować studentów po ich wyjściu z akademika w kierunku Rynku Głównego. Milicja atakowała i biła pałkami również przypadkowych przechodniów, a gmach UJ ostrzeliwała granatami z gazem łzawiącym. Grupa milicji i członków ORMO weszła do gmachu Collegium Novum UJ i wyprowadziła pięciu najaktywniejszych uczestników wiecu. Około 13 demonstranci rozproszyli się na mniejsze grupy. Niektóre z nich zawróciły do akademika „Żaczek”.
Tam na wiecu, na którym zgromadziło się około tysiąca osób, wyłoniono Komitet Międzyuczelniany, składający się z 25 osób. Komitet ten o 18 spotkał się z rektorem UJ, któremu przedstawił tekst rezolucji. Uchwalona przez studentów krakowskich rezolucja miała bardzo umiarkowany charakter. Zwrócono w niej uwagę na problemy socjalne studentów, konflikty między pracownikami naukowymi a studentami, złą politykę informacyjną władz i uczelni. Nie było natomiast postulatów ograniczenia cenzury czy przywrócenia autonomii szkół wyższych, żądano jedynie zwolnienia aresztowanych studentów i ukarania osób odpowiedzialnych za akcje skierowane przeciwko studentom uczelni warszawskich i krakowskich. W uchwale Komitet deklarował przywiązanie do ustroju komunistycznego. Komitetowi Międzyuczelnianemu nie udało się stworzyć ośrodka reprezentującego środowisko studenckie. Po kilku dniach zakończył działalność.
Ilustracja: Przechwycona przez Służbę Bezpieczeństwa ulotka z postanowieniami Komitetu Wiecowego z 13 marca 1968 r., Archiwum Narodowe w Krakowie, Komitet Wojewódzki PZPR, sygn. KW PZPR 894, CC-BY-NC
Tam na wiecu, na którym zgromadziło się około tysiąca osób, wyłoniono Komitet Międzyuczelniany, składający się z 25 osób. Komitet ten o 18 spotkał się z rektorem UJ, któremu przedstawił tekst rezolucji. Uchwalona przez studentów krakowskich rezolucja miała bardzo umiarkowany charakter. Zwrócono w niej uwagę na problemy socjalne studentów, konflikty między pracownikami naukowymi a studentami, złą politykę informacyjną władz i uczelni. Nie było natomiast postulatów ograniczenia cenzury czy przywrócenia autonomii szkół wyższych, żądano jedynie zwolnienia aresztowanych studentów i ukarania osób odpowiedzialnych za akcje skierowane przeciwko studentom uczelni warszawskich i krakowskich. W uchwale Komitet deklarował przywiązanie do ustroju komunistycznego. Komitetowi Międzyuczelnianemu nie udało się stworzyć ośrodka reprezentującego środowisko studenckie. Po kilku dniach zakończył działalność.
WL
Ilustracja: Przechwycona przez Służbę Bezpieczeństwa ulotka z postanowieniami Komitetu Wiecowego z 13 marca 1968 r., Archiwum Narodowe w Krakowie, Komitet Wojewódzki PZPR, sygn. KW PZPR 894, CC-BY-NC