czas czytania:
Ksiądz Stefan Łuskina otrzymał monopol
na wydawanie „Gazety Warszawskiej”
W 1774 r. w Warszawie zaczęła się ukazywać „Gazeta Warszawska”. Jej wydawca, były jezuita, ks. Stefan Łuskina, otrzymał w 1773 r. przywilej królewski dający mu wyłączne prawo do wydania prasy na terenie Korony we wszystkich językach oprócz francuskiego (gazety francuskojęzyczne wydawali pijarzy).
Ksiądz Łuskina był człowiekiem oświecenia. Studiował nauki ścisłe w Rzymie i w Paryżu, był zwolennikiem rozróżnienia nauki i wiary oraz popularyzatorem wiedzy – m.in. urządzał publiczne doświadczenia fizyczne w swojej pracowni. Jego droga wydawnicza rozpoczęła się jeszcze w zakonie jezuitów, kiedy to związał się z „Wiadomościami Warszawskimi”, wydawanymi przez Franciszka Bohomolca. Jego zainteresowanie naukami ścisłymi i związki z czołowymi reformatorami sugerowały, że wydawane przez niego pismo będzie wspierać dzieło odnowy kraju. Jednak ks. Łuskina prezentował poglądy zachowawcze, a jako wielbicielowi Katarzyny II bliżej mu było do stronnictwa prorosyjskiego niż do reformatorów.
Ksiądz Łuskina kierował pismem do 1794 r. W XIX w. wielokrotnie zmieniała ona właścicieli, a w latach 1841–1859 współpracowali z nią Józef Korzeniowski i Józef Ignacy Kraszewski. Od 1910 r. jej redaktorem naczelnym był Roman Dmowski, tym samym stała się ona organem prasowym endecji. W 1935 r. została zawieszona przez władze sanacyjne.
Ksiądz Łuskina kierował pismem do 1794 r. W XIX w. wielokrotnie zmieniała ona właścicieli, a w latach 1841–1859 współpracowali z nią Józef Korzeniowski i Józef Ignacy Kraszewski. Od 1910 r. jej redaktorem naczelnym był Roman Dmowski, tym samym stała się ona organem prasowym endecji. W 1935 r. została zawieszona przez władze sanacyjne.
AB
Ilustracja: Strona z „Gazety Warszawskiej”, 1775 r., Polona, CC-BY-NC