czas czytania:
Bitwa pod Trzcianą
Był to jeden z ostatnich epizodów wojny o Inflanty i Prusy, znanej w historiografii pod nazwą drugiej wojny polsko-szwedzkiej, toczącej się w latach 1625–1629, a zakończonej niekorzystnym dla Rzeczypospolitej rozejmem w Altmarku (Starym Targu).
Pod Trzcianą starły się wojska króla szwedzkiego Gustawa Adolfa i hetmana polnego Stanisława Koniecpolskiego, bitwa zakończyła się zwycięstwem Polaków. Konnica szwedzka została całkowicie rozbita, ocalała natomiast doskonała szwedzka piechota.
Po bitwie na pamiątkę zwycięstwa postawiono w Trzcianie drewnianą kapliczkę, która przetrwała aż do 1819 r., kiedy to zastąpiono ją murowaną.
Z Trzcianą związana jest również miejscowa legenda, według której podczas bitwy uciekający na łodzi król Gustaw Adolf upuścił swą buławę, która wpadła do jeziora. Miało to symbolizować całkowitą przegraną Szwedów (buława była bowiem wówczas symbolem władzy wojskowej), król był bliski załamania. Legenda głosi, że buława spoczywa do dziś na dnie jednego z jezior koło Trzciany.
Ilustracja: Król Gustaw Adolf w czasie bitwy pod Trzcianą, Wikipedia, domena publiczna
Po bitwie na pamiątkę zwycięstwa postawiono w Trzcianie drewnianą kapliczkę, która przetrwała aż do 1819 r., kiedy to zastąpiono ją murowaną.
Z Trzcianą związana jest również miejscowa legenda, według której podczas bitwy uciekający na łodzi król Gustaw Adolf upuścił swą buławę, która wpadła do jeziora. Miało to symbolizować całkowitą przegraną Szwedów (buława była bowiem wówczas symbolem władzy wojskowej), król był bliski załamania. Legenda głosi, że buława spoczywa do dziś na dnie jednego z jezior koło Trzciany.
PM
Ilustracja: Król Gustaw Adolf w czasie bitwy pod Trzcianą, Wikipedia, domena publiczna