czas czytania:
Bitwa pod Olszynką Grochowską
Tego dnia rozegrała się bodaj najkrwawsza bitwa powstania listopadowego. Czterdziestotysięczne wojsko polskie, dowodzone przez generała Józefa Chłopickiego, starło się z sześćdziesięciotysięczną armią rosyjską pod wodzą feldmarszałka Iwana Dybicza. Bitwa rozpoczęła się atakiem ze strony Rosjan tuż przed 9 rano. W centrum pozycji posiłków polskich znajdowały się dwie dywizje – generałów Żymirskiego i Skrzyneckiego. Lewe skrzydło osłaniała dywizja generała Krukowieckiego, prawe – generała Szembeka.
Od strony Ząbek stacjonowała jazda generała Umińskiego, a tyły ubezpieczał Korpus Kawalerii generała Łubieńskiego. Rosjanie przeprowadzili pięć natarć, lecz Polakom udało się je odeprzeć i wycofać się za umocnienia Pragi. Zapadający zmrok uniemożliwił Dybiczowi kolejny atak. Bitwa pozostała nierozstrzygnięta, ponieważ obie strony zmuszone były do odwrotu. Poległo w niej około 7300 żołnierzy polskich, w tym generał Żymirski, oraz 9500 żołnierzy po stronie rosyjskiej.
Ilustracja: Obraz Wojciecha Kossaka „Chłopicki ze sztabem pod Olszynką”, Wikimedia commons, domena publiczna
JB
Ilustracja: Obraz Wojciecha Kossaka „Chłopicki ze sztabem pod Olszynką”, Wikimedia commons, domena publiczna