Bitwa pod Łopusznem

Zwycięska bitwa ochroniła wielu mieszkańców tych terenów przed wzięciem w jasyr. Krwawy bój zaowocował porozumieniem. Chan tatarski Mengli Girej, widząc, że ataki na ziemie Rzeczypospolitej nie przynoszą spodziewanych zysków, a – co gorsza – mogą skończyć się tak jak pod Łopusznem, chętnie przystał na propozycję przymierza przeciw państwu moskiewskiemu. Wsparty 15 tysiącami złotych rocznie, przedsięwziął wiele wypraw osłabiających groźnego sąsiada Litwy. Nie był to jedyny przypadek, gdy król Zygmunt Stary podjął decyzję służącą interesom Polski i nie realizował różnych pomysłów, które starano się mu narzucić pod hasłem „obrony chrześcijaństwa” – „krucjat” czy zaostrzenia inkwizycji. Król miał własną wizję ochrony państwa i religii, w której nie mieściła się awanturnicza polityka ani radykalne posunięcia. 



Ilustracja: Jeden z dowódców wojsk Unii pod Łopusznem, Mikołaj Kamieniecki (rycina Teofila Żychowicza z 1841 r.), Polona, CC-BY-NC