czas czytania:
Bitwa pod Kircholmem
Stoczona pięć lat po rozpoczęciu polsko-szwedzkiego konfliktu o Inflanty bitwa pod Kircholmem (obecnie Salaspils na Łotwie) została uznana za jedno z największych zwycięstw Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Stosunkowo niewielkie siły hetmana polnego litewskiego Jana Karola Chodkiewicza, liczące mniej niż 4 tys. ludzi, pokonały doskonale wyposażoną i trzykrotnie liczniejszą armię szwedzką, dowodzoną osobiście przez króla Karola IX Wazę.
Dzięki sprzyjającym okolicznościom (deszcz spowodował zamoknięcie szwedzkich zapasów prochu), szybkim działaniom oraz wykorzystaniu potencjału husarii jako siły przełamującej szyki wroga Chodkiewicz odniósł błyskotliwe zwycięstwo okupione niewielkimi stratami (ok. 100 żołnierzy). Szwedzi stracili ponad połowę swej armii, w tym kilku dowódców, ich straty szacuje się na ok. 7–8 tys. ludzi, z czego większość zginęła w trakcie ucieczki, ścigana nie tylko przez siły Chodkiewicza, lecz także przez okolicznych chłopów. Spektakularna wygrana nie została jednak wykorzystana przez Polaków – poza odsunięciem groźby oblężenia Rygi przez Szwedów oraz dużymi łupami nie uzyskano nic, a konflikt trwał jeszcze sześć lat.
Ilustracja: Dziewiętnastowieczna litografia Michała Stachowicza „Jan Karol Chodkiewicz pod Kircholmem”, Polona, CC-BY-NC
ŁK
Ilustracja: Dziewiętnastowieczna litografia Michała Stachowicza „Jan Karol Chodkiewicz pod Kircholmem”, Polona, CC-BY-NC