Tomasz Merta – Kustosz Pamięci Narodowej
czas czytania:
Tomasz Merta – wybitny intelektualista, historyk myśli politycznej, podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, który zginął w katastrofie smoleńskiej w 2010 r. został nagrodzony pośmiertnie Nagrodą Kustosza Pamięci Narodowej. O to znaczące wyróżnienie wystąpiło Muzeum Historii Polski, którego Merta był współtwórcą.
Na Zamku Królewskim w Warszawie 22 maja odbyła się uroczystość wręczenia Nagród. Oprócz Merty otrzymali je Tomasz Kukiz, Zdzisław Rachtan, Biblioteka Polska w Paryżu i Stowarzyszenie Upamiętniania Polaków Pomordowanych na Wołyniu. W imieniu Merty statuetkę odebrała wdowa Magdalena.
List z gratulacjami dla wszystkich nagrodzonych od prezydenta Bronisława Komorowskiego odczytał prof. Tomasz Nałęcz.
Nagroda została ustanowiona w 2002 roku przez Instytut Pamięci Narodowej. Na czele kapituły przyznającej Nagrodę stoi prezes IPN. Nagroda przyznawana jest corocznie instytucjom, organizacjom społecznym i osobom fizycznym za szczególnie aktywny udział w upamiętnianiu historii narodu polskiego w latach 1939-89, a także za działalność publiczną „zbieżną z ustawowymi celami IPN”.
W poprzednich latach Nagrodę otrzymali m.in. prof. Elżbieta Zawacka, Władysław Bartoszewski, Paweł Jasienica (pośmiertnie) oraz Instytuty Józefa Piłsudskiego w Londynie i w Ameryce.
Tomasz Merta urodził się 7 listopada 1965 r. w Legnicy, zginął 10 kwietnia 2010 r. w katastrofie samolotu prezydenckiego koło Smoleńska.
Polonista, historyk idei, wysoki urzędnik państwowy. Szkołę średnią kończył w Kielcach (jako absolwent IV Liceum Ogólnokształcącego im. Hanki Sawickiej). Ukończył studia w zakresie filologii polskiej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, studia podyplomowe Szkoły Nauk Społecznych przy Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk oraz doktoranckie na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych UW.
W latach 1996–1998 pracował jako asystent w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych UW. Od 1996 do 1999 wchodził w skład zespołu redakcyjnego pisma „Res Publica Nowa”. W latach 1996-2000 był polskim korespondentem „East European Constitutional Review”, następnie do 2002 był redaktorem naczelnym „Kwartalnika Konserwatywnego”.
W latach 2000–2001 pełnił funkcję doradcy ministra kultury i dziedzictwa narodowego Kazimierza Michała Ujazdowskiego. Od 2001 do 2002 był dyrektorem Instytutu Dziedzictwa Narodowego.
4 listopada 2005 został powołany na stanowiska podsekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Generalnego Konserwatora Zabytków, gdzie był najbliższym współpracownikiem ministra Kazimierza M. Ujazdowskiego. Po powołaniu nowego rządu 16 listopada 2007 pozostał na tych stanowiskach i stał się bliskim współpracownikiem ministra Bogdana Zdrojewskiego.
W latach studiów związany z opozycją niepodległościową, potem z środowiskiem Res Publiki Nowej.
W latach 90. był w gronie Warszawskiego Klubu Krytyki Politycznej, wreszcie od 2000 r. był związany z kręgiem konserwatywnych intelektualistów i polityków skupionych wokół Kazimierza M. Ujazdowskiego.
Współautor i współredaktor książek publicystycznych W obronie zdrowego rozsądku (2000) oraz Pamięć i odpowiedzialność (2005). Publikował także m.in. w „Znaku”, „Życiu", „Rzeczpospolitej", „Gazecie Wyborczej”, „Przeglądzie Politycznym”, „Więzi”, „Newsweeku” i „Ozonie”.
Konsultant merytoryczny w Centrum Edukacji Obywatelskiej, współautor programów nauczania i podręczników do wiedzy o społeczeństwie, historii i przedsiębiorczości oraz metodycznych poradników dla nauczycieli.
Tomasz Merta był współzałożycielem i współtwórcą Muzeum Historii Polski.
(Fot. MHP/Magdalena Szachowska)
List z gratulacjami dla wszystkich nagrodzonych od prezydenta Bronisława Komorowskiego odczytał prof. Tomasz Nałęcz.
Nagroda została ustanowiona w 2002 roku przez Instytut Pamięci Narodowej. Na czele kapituły przyznającej Nagrodę stoi prezes IPN. Nagroda przyznawana jest corocznie instytucjom, organizacjom społecznym i osobom fizycznym za szczególnie aktywny udział w upamiętnianiu historii narodu polskiego w latach 1939-89, a także za działalność publiczną „zbieżną z ustawowymi celami IPN”.
W poprzednich latach Nagrodę otrzymali m.in. prof. Elżbieta Zawacka, Władysław Bartoszewski, Paweł Jasienica (pośmiertnie) oraz Instytuty Józefa Piłsudskiego w Londynie i w Ameryce.
Tomasz Merta urodził się 7 listopada 1965 r. w Legnicy, zginął 10 kwietnia 2010 r. w katastrofie samolotu prezydenckiego koło Smoleńska.
Polonista, historyk idei, wysoki urzędnik państwowy. Szkołę średnią kończył w Kielcach (jako absolwent IV Liceum Ogólnokształcącego im. Hanki Sawickiej). Ukończył studia w zakresie filologii polskiej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, studia podyplomowe Szkoły Nauk Społecznych przy Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk oraz doktoranckie na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych UW.
W latach 1996–1998 pracował jako asystent w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych UW. Od 1996 do 1999 wchodził w skład zespołu redakcyjnego pisma „Res Publica Nowa”. W latach 1996-2000 był polskim korespondentem „East European Constitutional Review”, następnie do 2002 był redaktorem naczelnym „Kwartalnika Konserwatywnego”.
W latach 2000–2001 pełnił funkcję doradcy ministra kultury i dziedzictwa narodowego Kazimierza Michała Ujazdowskiego. Od 2001 do 2002 był dyrektorem Instytutu Dziedzictwa Narodowego.
4 listopada 2005 został powołany na stanowiska podsekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Generalnego Konserwatora Zabytków, gdzie był najbliższym współpracownikiem ministra Kazimierza M. Ujazdowskiego. Po powołaniu nowego rządu 16 listopada 2007 pozostał na tych stanowiskach i stał się bliskim współpracownikiem ministra Bogdana Zdrojewskiego.
W latach studiów związany z opozycją niepodległościową, potem z środowiskiem Res Publiki Nowej.
W latach 90. był w gronie Warszawskiego Klubu Krytyki Politycznej, wreszcie od 2000 r. był związany z kręgiem konserwatywnych intelektualistów i polityków skupionych wokół Kazimierza M. Ujazdowskiego.
Współautor i współredaktor książek publicystycznych W obronie zdrowego rozsądku (2000) oraz Pamięć i odpowiedzialność (2005). Publikował także m.in. w „Znaku”, „Życiu", „Rzeczpospolitej", „Gazecie Wyborczej”, „Przeglądzie Politycznym”, „Więzi”, „Newsweeku” i „Ozonie”.
Konsultant merytoryczny w Centrum Edukacji Obywatelskiej, współautor programów nauczania i podręczników do wiedzy o społeczeństwie, historii i przedsiębiorczości oraz metodycznych poradników dla nauczycieli.
Tomasz Merta był współzałożycielem i współtwórcą Muzeum Historii Polski.
(Fot. MHP/Magdalena Szachowska)
