„Świat się w mych oczach dwukrotnie zawalił...”
czas czytania:
Wspomnienia jednego z najciekawszych publicystów politycznych II RP i dyplomaty są frapującą opowieścią o wyzwaniach politycznych, z jakimi musieli zmierzyć się Polacy u schyłku okresu zaborów i w II RP – zwłaszcza w polityce międzynarodowej.
O czym jest książka?
W oparciu o własne bardzo bogate doświadczenia (m.in. zebrane w czasie misji dyplomatycznej w Londynie) Stanisław Łoś dokonuje analizy wielu ważnych politycznych aktów (np. pokoju brzeskiego czy traktatu z Locarno) i tendencji (szczególnie relacji z Niemcami), uzupełniając często wiedzę na ich temat czy też polemizując z ich dominującymi interpretacjami, Jego rozważania należą do najbardziej przenikliwych tekstów na ten temat, jakie pozostawiła po sobie dwudziestowieczna polska myśl polityczna.
Książka Stanisława Łosia (1890–1974) jest też przykładem zajmująco napisanej i wartościowej poznawczo prozy wspomnieniowej, w której losy autora i jego rodziny od czasów zaborów po II wojnę światową przedstawione zostały na szerokim tle historycznym i społecznym.
Z wykształcenia prawnik, z zawodu dyplomata i historyk starożytności, z pasji konserwatywny publicysta, a przy tym ziemianin, działacz dążący do zbliżenia Polaków z innymi narodami, potomek rodziny szlacheckiej o wielowiekowych tradycjach – Łoś był człowiekiem licznych talentów i zainteresowań, których ślad odnaleźć można w tematyce jego osobistej relacji oraz przyjętej w niej perspektywie.
Jako pisarz łączył on zmysł obserwacji, nastawienie na życiowy konkret z umiejętnością rozległej syntezy; wychodził od zastanawiającej anegdoty, by przejść do rozważań z dziedziny historiozofii, Zdrowy rozsądek i pogodny charakter pozwoliły mu zachować – tak rzadki w epoce wielkich wojen, kolektywnego myślenia i zaślepiających politycznych namiętności – życzliwy, a zarazem trzeźwy ogląd spraw i ludzi, Z tych względów jego świadectwo jest szczególnie interesujące.
Książka Stanisława Łosia (1890–1974) jest też przykładem zajmująco napisanej i wartościowej poznawczo prozy wspomnieniowej, w której losy autora i jego rodziny od czasów zaborów po II wojnę światową przedstawione zostały na szerokim tle historycznym i społecznym.
Z wykształcenia prawnik, z zawodu dyplomata i historyk starożytności, z pasji konserwatywny publicysta, a przy tym ziemianin, działacz dążący do zbliżenia Polaków z innymi narodami, potomek rodziny szlacheckiej o wielowiekowych tradycjach – Łoś był człowiekiem licznych talentów i zainteresowań, których ślad odnaleźć można w tematyce jego osobistej relacji oraz przyjętej w niej perspektywie.
Jako pisarz łączył on zmysł obserwacji, nastawienie na życiowy konkret z umiejętnością rozległej syntezy; wychodził od zastanawiającej anegdoty, by przejść do rozważań z dziedziny historiozofii, Zdrowy rozsądek i pogodny charakter pozwoliły mu zachować – tak rzadki w epoce wielkich wojen, kolektywnego myślenia i zaślepiających politycznych namiętności – życzliwy, a zarazem trzeźwy ogląd spraw i ludzi, Z tych względów jego świadectwo jest szczególnie interesujące.
Dane techniczne:
Wydawca: Muzeum Historii Polski, Ośrodek Myśli Politycznej
Liczba stron: 698
Rok wydania: 2017
Typ okładki: twarda
Wymiary: 12,5 x 19,5