czas czytania:
Zmarł Leopold Unger
Śmierć Leopolda Ungera pozbawia polską prasę jednego z najlepszych komentatorów spraw międzynarodowych. Odchodzi jednak ktoś więcej.
Leopold Unger przemawiający podczas otwarcia wystawy "Gdzie jest Lwów?" w berlińskiej synagodze - 2 września 2007 r.
Leopold Unger pochodził z lwowskiej rodziny żydowskiej, opuścił Polskę z powodu antysemickiej nagonki w latach 60. Pisząc pod pseudonimem „Brukselczyk” przez wiele lat był jednym z głównych piór paryskiej „Kultury” i poprzez nią wywarł wielki wpływ na formowanie myśli politycznej antykomunistycznej opozycji, a pośrednio na politykę zagraniczną współczesnej Polski.
Leopold Unger przemawiający podczas otwarcia wystawy "Gdzie jest Lwów?" w berlińskiej synagodze - 2 września 2007 r.
Leopold Unger pochodził z lwowskiej rodziny żydowskiej, opuścił Polskę z powodu antysemickiej nagonki w latach 60. Pisząc pod pseudonimem „Brukselczyk” przez wiele lat był jednym z głównych piór paryskiej „Kultury” i poprzez nią wywarł wielki wpływ na formowanie myśli politycznej antykomunistycznej opozycji, a pośrednio na politykę zagraniczną współczesnej Polski.
Publikując w International Herald Tribune i belgijskiego Le Soir był przez wiele lat jednym z najbardziej wpływowych ludzi pochodzących z Polski za granicą, Należał do niewielu komentatorów zachodniej prasy, którzy rozumieli komunizm i potrafili rozumieć polityczne manewry ZSRS upudrowane warstwą ideologii, propagandowych frazesów i kłamstw, W latach 80, odegrał wielką rolę w tłumaczeniu Zachodowi fenomenu Solidarności, wielokrotnie występując jako jej ambasador, Na przełomie lat 80, i 90, wprowadzał w świat europejskiej polityki i mediów liderów dotychczasowej opozycji, z Lechem Wałęsą na czele.
Trudno powiedzieć, żebym znał dobrze Leopolda Ungera, ale spotkałem go na swojej drodze kilka razy i zawsze pamiętam jako człowieka o wielkiej inteligencji, ciekawości i życzliwości, Po raz pierwszy, kiedy organizowałem w Brukseli festiwal Europalia 2001 Polska, Był wówczas dla mnie jednym z przewodników po zawiłych ścieżkach tego niezbyt dużego, ale bardzo skomplikowanego i trudnego miasta, Udział Leopolda Ungera w Europaliach nie ograniczył się do ciepłych słów, ponieważ osobiście zaangażował się w pozyskanie prestiżowego miejsca dla inscenizacji „Dziadów” w reżyserii Andrzeja Seweryna.
Późniejsze spotkania były bardziej zdawkowe, niemniej zawsze znajdował czas na pasjonującą rozmowę o polityce i najnowszej historii, Był dla mnie kopalnią wiedzy na temat wielkich postaci polskiej emigracji, takich jak Jerzy Giedroyc czy Jan Nowak -Jeziorański oraz jej relacji z zachodnią polityką, Z wielką wnikliwością wypytywał mnie o to, co dzieje się w kraju i mój do tego stosunek, w ostatnich latach również o tworzenie Muzeum.
Jedną z ostatnich takich rozmów odbyliśmy w 2009 roku przy okazji konferencji organizowanej przez Instytut Europy Środkowo-Wschodniej prof, Kłoczowskiego i współorganizowanej przez Muzeum w rocznicę Unii Lubelskiej, W październiku, kiedy Muzeum organizowało w Brukseli wystawę na temat Solidarności, zadzwoniłem, ale był już zbyt chory żeby odebrać telefon.
Odszedł jeden z tych ludzi, którzy odcisnęli istotne piętno na polskiej historii ostatnich czterdziestu lat, Był jednym z tych, o których stosunku do Polski świadczyła nie metryka, ale realne zaangażowanie w polskie sprawy i interesy, Pozostanie pamięć i wiele, wiele świetnych, pełnych znajomości rzeczy i pasji tekstów.
Robert Kostro
Robert Kostro / ŁW.