czas czytania:
Zmarł Andrzej Wajda
Andrzej Wajda był artystą o nieprawdopodobnym wyczuciu historii - w podwójnym znaczeniu: wiele jego filmów dotyczyło przeszłości, ale przede wszystkim ponieważ świetnie identyfikował tematy, które skupiały energię historycznego momentu, w jakim znajdowała się Polska. Takie filmy jak „Kanał”, „Popiół i diament”, „Popioły”, „Ziemia obiecana”, „Człowiek z marmuru” i „Człowiek z żelaza” oraz „Katyń”, to nie tylko dzieła sztuki, ale dzieła uczestniczące w tworzeniu narodowej historii i odbijające ducha epoki, w której powstawały. Te filmy uważam za ważne również w moim osobistym dojrzewaniu intelektualnym.
Zapamiętam również kilka filmów lirycznych i kameralnych, z moimi ulubionymi „Pannami z Wilka” na czele.
Nie znaczy to, że nie zdarzały Artyście kiksy, niewykorzystane, czy nie w pełni wykorzystane tematy, z takimi filmami jak „Lotna”, „Pierścionek z orłem w koronie” czy „Wałęsa” na czele, Ale wiele filmów Wajdy to dzieła znakomite, często wybitne i potrącające ważne struny osobistej i narodowej wrażliwości.
Nie ukrywam, że o ile Wajda - reżyser był dla mnie zawsze wielką postacią, to Wajda - aktor życia publicznego, osobą złożoną w skomplikowanych proporcjach z wielkości i małostkowości, Prowadziłem z nim przez kilka lat dość poważny spór, ale o tym na razie nie chcę i nie będę pisać, Niech spoczywa w pokoju!
Robert Kostro
Małgorzata Kowalczyk.
