W Krakowie odbyło się spotkanie poświęcone Tomaszowi Mercie

Cichocki i Henryk Woźniakowski podczas spotkania w Sukiennicach „Każdy z nich znałam, jako pierwsza je czytałam i redagowałam (…), Przeglądałam je też do tej publikacji, a mimo to zobaczenie tych tekstów złożonych razem, powoduje, że tworzą one nową jakość, Tak dobrane, wszystkie razem mówią więcej o moim mężu, niż każdy z osobna” – zaznaczyła Merta podczas spotkania zorganizowanego w Galerii Sztuki Polskiej XIX wieku w Sukiennicach. Podkreśliła, że jest głęboko wzruszona pamięcią, jaka otacza jej zmarłego męża oraz zainteresowaniem związanym z pozostawionym przez niego dorobkiem intelektualnym i publicystycznym. Podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego Małgorzata Omilanowska przypomniała, iż jest pierwszym podsekretarzem stanu powołanym przez ministra kultury Bogdana Zdrojewskiego po śmierci Tomasza Merty, Nastąpiło to w styczniu tego roku, ponad 1,5 roku po katastrofie smoleńskiej. „Kiedy zaczynałam pracę to zapytano mnie czy, chcę pracować w gabinecie, który przez ten czas stał pusty, czy należy poszukać mi innego pokoju, Odpowiedziałam, że właśnie chcę pracować w tym gabinecie, bo wierzę w dobre duchy, wierzę w dobre myśli” – podkreśliła. Małgorzata Omilanowska, podsekretarz Stanu w MKiDN Jak mówiła Omilanowska, kilka razy miała okazję rozmawiać z Tomaszem Mertą, „Jawił mi się jako człowiek wielkiej tolerancji, który przy niezwykle mocno ukształtowanym profilu ideowym, był człowiekiem, który potrafił rozmawiać, polemizować ze wszystkimi, także osobami o zupełnie innych poglądach” - oceniła. „Zetknięcie z historykiem, który potrafił tak wspaniale mówić o rzeczach najistotniejszych, było dla mnie ogromnym przeżyciem” – zaznaczyła Omilanowska. Zapowiedziała, że wypełniając w najbliższych miesiącach w resorcie kultury zbliżony zakres obowiązków zawodowych będzie się starała, „aby być takim człowiekiem tolerancji i otwartości, niezależnie od tego, kto do mnie przyjdzie, jakie będzie miał poglądy polityczne czy ideowe”. Dyrektor Muzeum Historii Polski Robert Kostro przypomniał, że jego placówka wraz z „Teologią Polityczną” wydała po śmierci Merty dwie książki: „Nieodzowność konserwatyzmu, Pisma wybrane Tomasza Merty” oraz „Księgę pamięci Tomasza Merty”. „Można je czytać osobno, ale najlepiej obie razem, Tomasz oddziaływał całą swoją osobą (…) Stosunkowo mało zapisał, jak na to, co przemyślał, co powiedział” – zaznaczył. Robert Kostro i Zofia Gołubiew Według niego Merta, oczytany i obdarzony niezwykłą erudycją, poruszał się znakomicie po trzech obszarach wiedzy: literaturze, historii i filozofii politycznej. „Był konserwatystą, człowiekiem głęboko ukształtowanym przez swój stosunek do wiary, historii, (…) Nawet jeśli angażował się w spór polityczny, to miał umiejętność patrzenia szerzej na problem, obejmował go całościowo” – ocenił Kostro. W drugiej części spotkania o Tomaszu Mercie i jego dziele mówili przedstawiciele młodych środowisk intelektualnych, które współtworzą jego uczniowie: Filip Memches („44 / Czterdzieści i Cztery”), Michał Łuczewski („Stan Rzeczy”), Piotr Kieżun („Kultura Liberalna”) Paweł Rojek („Pressje”), Wojciech Przybylski („Res Publica Nowa”) i prowadząca spotkanie Jadwiga Emilewicz, Wyjątkowość Tomasza Merty polegała na tym, że był doskonałym myślicielem i praktykiem zarazem, Rozmówcy podkreślali, iż Merta w sposób praktyczny realizował politykę historyczną, Rozumiał ją jednak w szczególny sposób, pamiętając, że dziedzictwo historyczne jest dobrem wspólnym, dlatego w polityce historycznej musi być miejsce na różnorodność i dyskusję, Paneliści byli też zgodni, że praca dla państwa była dla Tomasza Merty rzeczą najważniejszą i dlatego niezależnie od osobistych sympatii politycznych, pracował na rzecz dziedzictwa narodowego zarówno w rządzie PiS jak i PO. Za: dzieje.pl, PAP, rgr/ abe/ Fot, PAP/J, Bednarczyk Relacja VIDEO cz, 1. Relacja VIDEO cz, 2. WS.