Smoleńsk. Żałoba i pamięć

Jego myśl, energia i osobowość dawała nam tak wiele impulsów do działania. Był to rok nie tylko bolesny z powodu nieobecności tylu wspaniałych osób, ale też dlatego, że tragedia nie zbliżyła Polaków, ale ich od siebie oddzieliła, Był to rok miotania się, nieporadności, a czasem nawet złej woli w opisaniu, zrozumieniu i wpisaniu smoleńskiej katastrofy na karty narodowej historii. Targają nami jakieś skrajnie sprzeczne impulsy, od usiłowania ośmieszenia i zbagatelizowania tragedii, po próby uczynienia z niej podstawowego punktu odniesienia najnowszej historii Polski - nieomal uczynienia uczestnictwa w żałobie podstawowym wyznacznikiem prawdziwego patriotyzmu. Zapewne potrzebujemy czasu, żeby dojrzeć, Być może, tak jak wiele wydarzeń historycznych, kwestia katastrofy, ocena jej przyczyn i zachowań polityków w dniach tragedii i miesiącach po niej następujących staną się przedmiotem trwalszych sporów. Niezależnie jednak od tego, w jaki sposób przeżywamy dzisiejsze kontrowersje, ani tej tragedii nie da się wyrwać z kart historii Polski, ani też żałoba nie może zastąpić codziennego życia, Żal staje się bezużyteczny, jeżeli służy tylko pielęgnowaniu goryczy i gniewu, Jest miejsce na żal, ale i konieczność życia, Po żałobie przychodzi czas na pamięć, a pamięć nie jest jałowym rozpamiętywaniem, tylko umiejętnością korzystania z doświadczeń przeszłości, kontynuowania misji tych, którzy odeszli. Dzisiaj katastrofa smoleńska nie stała się jeszcze historią w takim sensie, w jakim są nią już dzieje II RP, PRL-u czy „Solidarności”, Jest za wcześnie na pogłębiony opis czy ocenę, Muzeum Historii Polski ma jednak obowiązek przechowywać pamięć o tragedii i o jej ofiarach, Nie jest to deklaracja opowiedzenia się po takiej czy innej stronie dzisiejszych kontrowersji, Dlatego udostępniamy stronę internetową poświęconą trzem osobom, które zginęły w Smoleńsku, najbliżej związanym z Muzeum Historii Polski, Przypominamy te postaci, poprzez ich wypowiedzi, Przypominamy to, co robili i jakimi motywami się kierowali, Wierzymy, że wiele z tego, co powiedzieli i czynili, jest nadal aktualne, Poprzez pamięć żyją z nami nadal. W przypadku Tomasza Merty jest to nie tylko prezentacja myśli i postawy wybitnego człowieka, ale testament stanowiący integralną część misji Muzeum. Robert Kostro Jednocześnie zapraszamy na specjalnie przygotowaną, rocznicową stronę internetową na której zebraliśmy zdjęcia, wspomnienia i teksty Tomasza Merty, Janusza Kurtyki i Andrzeja Przewoźnika. .