Nagroda za książkę dla Muzeum Historii Polski

W kategorii "Najlepsze wspomnienia dotyczące historii Polski i Polaków w XX wieku" jury uhonorowało książkę w opracowaniu Jerzego Łazora "Moje wspomnienia, Stanisław Wojciechowski t, 1-2", którą wydało Muzeum Historii Polski. Dyrektor Muzeum Historii Polski Robert Kostro podkreślił podczas gali, że wydawanie wspomnień, w tym twórców II Rzeczypospolitej, jest bardzo dobrym sposobem na dotarcie do czytelników, "By słowami i myślami Ojców Założycieli naszej niepodległości przypomnieć tę historię, Jestem przekonany, że to jest najlepszy sposób na to, żeby wejść w ten klimat pierwszych lat budowania II Rzeczypospolitej i dochodzenia do niej jeszcze przed 1918 rokiem" - powiedział Kostro. Konkurs "Książka Historyczna Roku", którego inicjatorem był Janusz Kurtyka (prezes IPN w latach 2005-10), ma za zadanie popularyzować dzieje Polski XX w, i zachęcać do czytania książek historycznych, W tym roku na konkurs zgłoszono 89 publikacji, które - zgodnie z jego regulaminem - wydano po raz pierwszy i w języku polskim między 1 stycznia 2017 r, a 31 maja 2018 r, Łączna wartość nagród wyniosła 80 tys, złotych. Organizatorami konkursu są IPN, Narodowe Centrum Kultury, Polskie Radio i Telewizja Polska, Patronat nad wydarzeniem objął prezydent Andrzej Duda. Patron konkursu, Oskar Halecki (1891-1973) był historykiem, profesorem Uniwersytetu Warszawskiego, Od 1939 r, przebywał na emigracji, Był dyrektorem i prezesem Polskiego Instytutu naukowego w Nowym Jorku, Wykładał na uniwersytetach amerykańskich, Zajmował się dziejami średniowiecznymi Polski oraz historią Europy Środkowo-Wschodniej, Do 1989 r, jego książki nie były wydawane w Polsce. *** Moje wspomnienia to polityczna autobiografia prezydenta odrodzonej Rzeczypospolitej, Stanisław Wojciechowski opowiedział swoje życie jako walkę o byt państwowy Polski, Czytelnikom tej relacji autor może wydać się szlachetnym idealistą, a zarazem pedantycznym wręcz praktykiem, Najtrwalej związany z kooperatyzmem – Wojciechowski upatrywał recepty na polskie problemy we współpracy ludzi o różnych przekonaniach, Jego kariera polityczna skończyła się wraz z przewrotem majowym, podczas którego prezydent przeciwstawił się Józefowi Piłsudskiemu, sięgającemu po władzę siłą. Moje wspomnienia obejmują okres od lat 80, XIX wieku do grudnia 1922 roku i urywają się, wbrew pierwotnym planom autora, z chwilą wybrania go na głowę państwa, Przedstawione tu doświadczenia polityka i społecznika są pod wieloma względami reprezentatywne dla losów całego pokolenia działaczy, którzy odrzucili postyczniową polityczną bierność, by po ćwierćwieczu starań o niepodległość przeżywać jej odzyskanie i uczestniczyć w kształtowaniu się II Rzeczypospolitej. Książka, opracowana przez Jerzego Łazora, ukazuje się po raz pierwszy w pełnym kształcie, łącznie z pozostawioną w rękopisie drugą częścią, We wstępie Jerzy Łazor analizuje narrację Wojciechowskiego, wskazuje wykorzystane w niej źródła i kreśli portret prezydenta, zogniskowany wokół najważniejszych dla niego, jako polityka, relacji: z Edwardem Abramowskim i Józefem Piłsudskim. Książka Moje wspomnienia Stanisława Wojciechowskiego jest V tomem wydanym w serii 100-LECIE NIEPODLEGŁOŚCI, Wspomnienia i pamiętniki przygotowanej przez Muzeum Historii Polski. FOT, IPN / Sławomir Kasper Wojciech Paduch.