czas czytania:
Historycy o roli filmu w polityce zagranicznej
Film historyczny, jako narzędzie
polityki zagranicznej, był tematem spotkania w Wilnie historyków z
Polski, Litwy i Niemiec 15. marca 2012 r. Debata odbyła się w ramach
projektu „Dialog pamięci kulturowych w przestrzeni ULB (Ukraina, Litwa,
Białoruś)”, realizowanego przez Muzeum Historii Polski i Instytut
Historii Litwy.
Celem spotkania była próba odpowiedzenia na pytanie, w jakim celu film
historyczny wykorzystywany jest w polityce zagranicznej i jaka jest jego
skuteczność.
Uczestnicy debaty
Poprzez ukazanie Republiki Kozackiej w XVII w.
polityki zagranicznej, był tematem spotkania w Wilnie historyków z
Polski, Litwy i Niemiec 15. marca 2012 r. Debata odbyła się w ramach
projektu „Dialog pamięci kulturowych w przestrzeni ULB (Ukraina, Litwa,
Białoruś)”, realizowanego przez Muzeum Historii Polski i Instytut
Historii Litwy.
Celem spotkania była próba odpowiedzenia na pytanie, w jakim celu film
historyczny wykorzystywany jest w polityce zagranicznej i jaka jest jego
skuteczność.
Uczestnicy debaty
Poprzez ukazanie Republiki Kozackiej w XVII w.
w dwóch filmach –
polskiej produkcji z 1999 r, Jerzego Hoffmana „Ogniem i Mieczem” i
produkcji rosyjskiej z 2009 r, Władimira Bortko „Taras Bulba” – trzej
prelegenci: Martin Aust z Uniwersytetu w Monachium, Mirosław Nagielski z
Uniwersytetu Warszawskiego i Aurimas Szvedas z Uniwersytetu Wileńskiego
zastanawiali się nad obecnymi stosunkami polsko-ukraińskimi i
rosyjsko-ukraińskimi, a także nad rolą filmu w formowaniu pewnych
stereotypów i mitów.
Jak powiedział PAP Nagielski, „film historyczny w formowaniu społecznego
światopoglądu odgrywa coraz większa rolę”, gdyż dociera do milionowego
audytorium, Odnosząc się do filmu Hoffmana Nagielski podkreślił
koncepcję polskiej kinematografii „idącej bardziej w kierunku
pojednania, a nie podkreślania odrębności”.
Szvedas, który zajmuje się analizą związków między filmem historycznym a
polityką, odnotował, że „reżyserzy czasami, nie zdając sobie z tego
sprawy, stają się historykami”, „Film może formować negatywne
stereotypy, ale może też mieć bardzo korzystny wpływ” – powiedział i
wskazał na polską kinematografię jako na pozytywny przykład.
Szvedas podkreślił, że „na Litwie rola filmu historycznego nie razie nie
jest w pełni doceniana” tak jak w Polsce czy w Rosji, „Brakuje
funduszy, brakuje zaangażowania i odpowiedniej polityki państwa” –
wyjaśnił litewski historyk, Dlatego, jego zdaniem, ważne są dyskusje,
które „przynajmniej przybliżają wagę tego tematu”.
Debata odbyła się w ramach projektu „Dialog pamięci kulturowych w
przestrzeni ULB (Ukraina, Litwa, Białoruś)”, realizowanego przez Muzeum
Historii Polski i Instytut Historii Litwy.
Celem projektu jest walka ze stereotypami wpływającymi negatywnie na
stosunki międzypaństwowe, Obejmuje on 12 wykładów i dyskusji, które
odbywają się na przemian w Wilnie i w Warszawie, i zakończą się w
czerwcu.
Pierwsza debata z cyklu odbyła się w listopadzie ubiegłego roku, Czwartkowa dyskusja była ósmą z kolei.
Z Wilna Aleksandra Akińczo (PAP)
za: dzieje.pl
WS.