czas czytania:
Cenna pamiątka po Aleksandrze Ładosiu w zbiorach Muzeum Historii Polski
Zbiory Muzeum Historii Polski w Warszawie powiększyły się o kolejny cenny obiekt. Jest to srebrny pucharek, należący do Aleksandra Ładosia, ambasadora polskiego w czasie II Wojny Światowej w szwajcarskim Bernie, ratującego Żydów w ramach tzw. Grupy Ładosia.
Pucharek podarowany został polskiemu dyplomacie, Aleksandrowi Ładosiowi, przez pracowników Konsulatu Generalnego RP w Monachium w 1931 roku.
Pucharek podarowany został polskiemu dyplomacie, Aleksandrowi Ładosiowi, przez pracowników Konsulatu Generalnego RP w Monachium w 1931 roku.
Na obiekcie wygrawerowano dedykację: „P, Min, Al, Ładosiowi wdzięcz, współprac, Kons, Gen, Monachium 1931”.
Aleksander Ładoś (1891-1963) był polskim dyplomatą, politykiem i publicystą, Studiował historię na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, Po odzyskaniu niepodległości rozpoczął pracę w MSZ, Uczestniczył w rozmowach polsko-sowieckich w Mińsku oraz Rydze w latach 1920-21, Od 1 grudnia 1923 do 6 sierpnia 1926 roku był posłem RP w Rydze, Od 1927 do 1931 roku był konsulem generalnym RP w Monachium, Zwolniony z MSZ po objęciu teki wiceministra przez Józefa Becka, Do wybuchu drugiej wojny światowej zajmował się publicystyką polityczną.
Od października do grudnia 1939 roku pełnił rolę ministra bez teki w rządzie Władysława Sikorskiego, natomiast od maja 1940 do lipca 1945 roku piastował funkcję posła RP w Bernie w randze chargé d’affaires, W okresie pobytu w Szwajcarii zorganizował tzw, Grupę Ładosia, zwaną również Grupą Berneńską, Zajmowała się ona wydawaniem południowoamerykańskich paszportów polskim Żydom, Operacji nadano kryptonim „sprawy paszportowe”, Stosowano w niej druki paszportowe oraz poświadczenia obywatelstwa, m.in, Paragwaju, Peru, Hondurasu i Haiti, W ten sposób próbowano ocalić przed Zagładą ok, 8 do 10 tysięcy Żydów, z których kilka tysięcy uniknęło śmierci, Do chwili obecnej udało się zidentyfikować blisko 3000 osób, którym wydano fałszywe dokumenty.
Ładoś opiekował się również żołnierzami Drugiej Dywizji Strzelców Pieszych gen, Bronisława Prugar-Ketlinga, którzy zostali internowani w Szwajcarii po walkach we Francji w 1940 roku.
W lipcu 1945 roku wystąpił ze służby dyplomatycznej, po uznaniu przez Szwajcarię Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej, Do 1946 roku mieszkał w Lozannie, następnie wyjechał do Francji, W 1960 roku powrócił do Polski, zmarł w Warszawie 29 grudnia 1963 roku, Pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim, Aleksander Ładoś został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz, pośmiertnie, Medalem Virtus et Fraternitas, jak również odznaczeniami łotewskimi, rumuńskimi i jugosłowiańskimi.
Więcej na temat działalności Grupy Ładosia na portalu dzieje.pl: TUTAJ
Fot, Pucharek ze zbiorów Muzeum Historii Polski podarowany polskiemu dyplomacie, Aleksandrowi Ładosiowi, przez pracowników Konsulatu Generalnego RP w Monachium w 1931 roku, MHP/T, Nowacki
elzbieta lichocka.