Zmarł Zygmunt Krasiński

Krasiński zmarł w Paryżu, a pochowany został w rodzinnym majątku w Opinogórze, gdzie dziś znajduje się muzeum romantyzmu.

W 1829 - po tym, jak przez wzgląd na ojca nie wziął udziału w manifestacji patriotycznej, co spowodowało ostracyzm ze strony rówieśników - Krasiński przerwał studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim i kontynuował je w Genewie, a większość czasu spędził, podróżując po Europie - głównie między Włochami, Austrią, Niemcami i Francją.

Kluczową postacią w życiu artysty był jego ojciec Wincenty Krasiński, generał wojen napoleońskich, zwolennik obozu klasyków, a w końcu lojalny poddany cara. Choć tytuł hrabiowski znacznie ułatwiał życie trzeciemu polskiemu wieszczowi i czynił jego sytuację zupełnie odmienną od większości artystów-rodaków, ojciec kontrolował wszystkie jego poczynania i podejmował za niego decyzje, również dotyczące życia prywatnego. Jego zaręczyny z Elizą Branicką (które zaowocowały małżeństwem) doszły do skutku w chwili, gdy łączył go silny związek uczuciowy z Delfiną Potocką. Ich korespondencja stanowi niemałą część spuścizny Krasińskiego.

Jako cudowne dziecko Krasiński wielokrotnie występował w salonie literackim ojca. Początkowy okres jego twórczości stał pod znakiem historycznej powieści gotyckiej. Zadebiutował wcześnie właśnie takim dziełem - Grobem rodziny Reichstalów.

W okresie genewskim studiował dogłębnie literaturę i filozofów: Julesa Micheleta oraz tradycjonalistów francuskich, m.in. Pierrea-Simona Ballanche`a i Josepha de Maistre`a, którzy nie pozostali bez wpływu na późniejsze deklaracje ideowe w utworach Krasińskiego. Jako dwudziestolatek wydał anonimowo swoje najwybitniejsze dramaty: Irydiona i Nie-Boską komedię. W wydarzeniach rzezi galicyjskiej dopatrywał się spełnienia wizji zawartych w Nie-Boskiej.

Krasiński, arystokrata i konserwatysta, wywoływał polemiki swoją poezją filozoficzno-polityczną. Do najsłynniejszych dzieł tego rodzaju należą: Trzy myśli po śp. Henryku Ligenzie, Przedświt oraz Psalmy przyszłości.

KG

Ilustracja: Zygmunt Krasiński na drzeworycie Antoniego Brydaka, lata 60/70 XIX w., Polona, CC-BY-NC.