Akademickie Śluby Jasnogórskie

24 maja 1936 r. na Jasną Górę przybyło około 20 tys. osób ze wszystkich polskich środowisk akademickich. Młodzież wzięła udział w Ślubach Jasnogórskich, uroczyście przyrzekając "wiary naszej bronić i według niej rządzić się […] w życiu […] osobistym, rodzinnym, społecznym, narodowym i państwowym". Zarówno treścią przyrzeczenia, jak i terminem pielgrzymki studenci nawiązali do złożonych 280 lat wcześniej ślubów Jana Kazimierza oraz do Ślubowania Kobiet Polskich z 1926 r.

Głównym pomysłodawcą Akademickich Ślubów Jasnogórskich był ks. Edward Szwejnic, od 1928 r. pierwszy rektor warszawskiego kościoła św. Anny. Nie było mu jednak dane oglądać rezultatów swoich starań - zmarł w 1934 r. Jego następca, ks. Edward Detkens, w porozumieniu z duszpasterzami środowisk akademickich z całej Polski realizował ideę spotkań młodzieży w Częstochowie, pielgrzymując co roku na Jasną Górę ze studentami.

Akademickie Śluby Jasnogórskie odbiły się szerokim echem w ówczesnej prasie, wywołując wielotygodniowe polemiki. Szczególne kontrowersje wzbudził cytowany fragment przysięgi, a także przyrzeczenie dochowania wierności Kościołowi i Stolicy Apostolskiej.

Tradycja Ślubów Jasnogórskich znalazła kontynuację w corocznych pielgrzymkach studenckich, również pod okupacją hitlerowską. Patronat nad pielgrzymkami przejął wtedy ks. Tadeusz Jachimowski. Do dziś w podziemiach klasztornych przechowywane są ofiarowane wtedy sztandary korporacji i innych organizacji akademickich. Do duchowej spuścizny Ślubów i związanych z nimi pielgrzymek odwołują się dzisiejsze pielgrzymki akademickie - w tym najliczniejsza, sierpniowa. Co roku na Jasną Górę przybywa pieszo kilkanaście tysięcy studentów.

TPPL

Fotografia: tłumy pielgrzymów na błoniach jasnogórskich na okłace przewodnika po Częstochowie z lat 30., Polona, CC-BY-NC.