Powstanie Armii Krajowej

Rozkaz Naczelnego Wodza, generała Władysława Sikorskiego, nie oznaczał jedynie przemianowania Związku Walki Zbrojnej, lecz powołanie Armii Krajowej - integralnej części Polskich Sił Zbrojnych. Połączyła ona szereg organizacji bojowych, w tym ZWZ. Pierwszym dowódcą AK został gen. Stefan Rowecki, jednocześnie Komendant Główny ZWZ. Osobowość przywódcza i pojednawcze nastawienie Roweckiego spowodowały, że negocjacje scaleniowe, m.in. z dowódcami Batalionów Chłopskich czy Narodowych Sił Zbrojnych, zakończyły się częściowym sukcesem.


 
Awers srebrnego medalika z Matką Boską AK (Wikimedia Commons)

Akcja scaleniowa trwała aż do wybuchu Powstania Warszawskiego, jednak nie udało się przeprowadzić jej w pełni. Poza strukturami AK pozostało około 50 tysięcy żołnierzy BCh i 70 tysięcy NSZ. Pomimo tego AK stanowiła najważniejszą i najsilniejszą organizację wojskową. Szacuje się, że w latach 1943-1944 w jej szeregach służyło prawie 400 tysięcy zaprzysiężonych żołnierzy. Wzorowany na przedwojennych strukturach Wojska Polskiego sposób organizacji Armii Krajowej pozostał bez zmian. Obejmowała ona cały obszar II RP, dzieląc go na okręgi i obwody.


JB

Fotografia: bity od 1942 r. Orzeł Armii Krajowej, Wikimedia Commons, domena publiczna.