Zmarł Wojciech Kossak

Data: 1942-07-29

Urodzony w 1857 roku Wojciech Kossak to czołowy reprezentant nurtu malarstwa historycznego i batalistycznego utrzymanego w konwencji realistycznej.

Był synem Juliusza Kossaka, również malarza, i u niego pobierał pierwsze nauki. Studia artystyczne odbył w latach 1871-1873 w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. W okresie 1873-1877 kontynuował naukę w Akademii Monachijskiej i paryskiej École des Beaux-Arts. W 1909 r. wszedł w skład dyrekcji Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, którego prezesem został w 1913. Funkcję tę piastował do roku 1916, wtedy też został mianowany profesorem Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie.

Maniera malarska Kossaka ukształtowała się pod wpływem twórczości ojca i Józefa Brandta. Dzięki gruntownemu wykształceniu akademickiemu znakomicie opanował warsztat malarski, co pozwoliło mu na swobodne posługiwanie się konwencją realistyczną. Studia techniczne uzupełniał rzetelnymi badaniami na temat uzbrojenia i mundurów. Efektem były naturalistycznie przedstawione, nacechowane dużą dynamiką sceny bitewne, w których artysta celował.

Kossak współtworzył cztery wielkie panoramy historyczne, przedstawiające bitwę pod Racławicami, Berezyną i pod piramidami. Czwarta, przedstawiające szarżę w wąwozie Somosierra, pozostała w fazie szkiców.

Ważny w jego twórczości jest wątek patriotyczny, dużo prac poświęcił przedstawieniom Powstania Listopadowego (Noc Listopadowa, 1898; Sowiński na szańcach Woli, 1922; Olszynka Grochowska, 1886-1887). Wiele uwagi poświęcał także epopei napoleońskiej (Powrót Napoleona z Rosji, 1904) i historii Drugiej Rzeczypospolitej (Zaślubiny Polski z morzem, 1930).

Przez całe życie tworzy też Kossak liczne portrety, między innymi swoich sławnych córek - Magdaleny Samozwaniec i Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej.

Artysta umiera w Krakowie w 1942 r.

ML